|
Η εκπαίδευση των καθηγητών Τέχνης στις Ακαδημίες Καλλιτεχνικής Παιδείας της Ολλανδίας - Εισαγωγή |
|
|
|
20.09.08 |
|
Σελίδα 1 από 7
Όταν παίρνει κανείς τόσο την τέχνη όσο και την εκπαίδευση στα σοβαρά: η πρόκληση της εκπαίδευσης δασκάλων στις Εικαστικές Τέχνες.
Είναι μεγάλη χαρά να βρίσκομαι εδώ και να έχω την ευκαιρία να μιλήσω για τα κοινά μας ενδιαφέροντα: την ανάπτυξη μιας εκπαίδευσης υψηλής ποιότητας στον τομέα που όλοι αγαπούμε: τον τομέα της Τέχνης και τον τομέα της Καλλιτεχνικής Παιδείας.
Ναι, καλά καταλάβατε: έκανα πράγματι τη διάκριση «τομέας Τέχνης» - «τομέας Καλλιτεχνικής Παιδείας». Η διάκριση αυτή έγινε σκόπιμα και για κάποιο συγκεκριμένο σκοπό. Η θεώρησή μου είναι μάλλον απλή: αν κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι τέχνες αξίζει να βρίσκονται στα προγράμματα της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, θα πρέπει να έχουν υπόψη τους το γεγονός ότι ο ισχυρισμός αυτός απαιτεί κάτι παραπάνω από το να προβάλλουμε την ομορφιά της τέχνης, το μεγαλείο του μηνύματός της, τη συνεισφορά της στον πολιτισμό, κ.λπ., κ.λπ.
Αυτές οι πλευρές της Τέχνης είναι βέβαια σημαντικές, αλλά δεν φτάνουν να πείσουν όσους δεν το πιστεύουν, ότι η Τέχνη χρειάζεται στο ωρολόγιο πρόγραμμα. Το αίτημα για Καλλιτεχνική Παιδεία μέσα στο πρόγραμμα του σχολείου Γενικής Εκπαίδευσης, θα πρέπει να στηρίζεται στις παιδαγωγικές δυνατότητες που η Τέχνη — και μόνο η Τέχνη — μπορεί να προσφέρει στην εξέλιξη των παιδιών. Οι εκπαιδευτικοί τέχνης θα πρέπει να στοχεύουν στο να δίνουν σημαντικά και ζωτικής ανάγκης πράγματα στους μαθητές στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Οι μαθητές βρίσκονται εκεί για να μορφωθούν με την ευρεία, γενική έννοια του όρου, κι όχι να εκπαιδευτούν ως καλλιτέχνες, ή ως φυσικοί ή ιστορικοί.
Η Καλλιτεχνική Παιδεία υπό το πρίσμα της Γενικής Παιδείας. Η Καλλιτεχνική Παιδεία ως ένα σημαντικό εργαλείο για τη Γενική Παιδεία. Η Καλλιτεχνική Παιδεία που είναι επίσης σημαντική για τους σπουδαστές εκείνους που δεν φιλοδοξούν να γραφτούν σε κάποια Ακαδημία Καλών Τεχνών ή σε σχολή Εφαρμοσμένου σχεδίου.
Ελπίζω πως τώρα νιώθετε γιατί ο τίτλος αυτής της διάλεξης είναι: «όταν παίρνει κανείς τόσο την τέχνη όσο και την εκπαίδευση στα σοβαρά». Το πεδίο γνώσης και πλούσιων εμπειριών που τιτλοφορείται «αισθητικό πεδίο», το πεδίο των εικόνων ή το πλούσιο πεδίο των Εικαστικών Τεχνών, είναι τόσο υπερβολικά πληθωρικό και τόσο γεμάτο από δυνατότητες, ώστε να μην υπάρχει λόγος να φοβηθούμε μήπως δεν έχουμε επαρκή μέσα να εφαρμόσουμε ή να μεταπλάσουμε, σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς μας σκοπούς. Επιτρέψτε μου να σας δείξω πως προσπαθούμε να ανακαλύψουμε τι είναι δυνατόν να επιτύχουμε από τους στόχους που ανάφερα προηγουμένως. Θα χρησιμοποιήσω το παράδειγμα της Ακαδημίας Tilburg για την Καλλιτεχνική Παιδεία για να εξηγήσω το θέμα.
Η ιστορία μας ως Ακαδημία (και διστάζω λίγο να μιλήσω για ιστορία εδώ, όπου λίγα μέτρα πιο κάτω, πάνω στο λόφο υπάρχουν ιστορικά μνημεία χιλιάδων χρόνων) ξεκινά το 1918. Ιδρύθηκε ως Ακαδημία Μνημειακών και Καλών Τεχνών.
Δεν είμαστε ούτε η αρχαιότερη ούτε η νεότερη ακαδημία των Κάτω Χωρών, είμαστε όμως μάλλον μοναδικοί, διότι είμαστε η μεγαλύτερη από τις δύο Ακαδημίες των Κάτω Χωρών που έχουν ως αποκλειστικό έργο να εκπαιδεύουν και να επιμορφώνουν εκπαιδευτικούς τέχνης στους κλάδους των Εικαστικών Τεχνών, σε επίπεδο πρώτου βαθμού (δηλαδή, πανεπιστημιακό επίπεδο) (πρωινά + εσπερινά τμήματα = περίπου 600 σπουδαστές). Όλες οι άλλες Ακαδημίες της Ολλανδίας είναι ή Ακαδημίες Καλών ή Εφαρμοσμένων Τεχνών ή συνδυασμός τέτοιας ακαδημίας με Τμήμα Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης για επιμόρφωση δασκάλων.
Δίδεται, πράγματι, μεγάλη έμφαση στην επιμόρφωση δασκάλων, αλλά μήπως αυτό σημαίνει κάποια μείωση στην τέχνη και την καλλιτεχνική πρακτική; «Όταν παίρνει κανείς τόσο την τέχνη όσο και την εκπαίδευση στα σοβαρά»: είναι ο τίτλος αυτής της ομιλίας και με διαγράμματα, έγχρωμες διαφάνειες και λόγια, ελπίζω να σας δείξω ότι προσπαθούμε να δώσουμε αντίκρισμα και στα δυο συνθετικά του ονόματος του κλάδου μας: Καλλιτεχνική Εκπαίδευση. Για να σας δώσω μια εικόνα του τι κάνουμε στην Ακαδημία Tilburg για την Καλλιτεχνική Εκπαίδευση, μου φαίνεται εύστοχο να σας δείξω σε μερικές διαφάνειες την Ακαδημία, την ώρα της δουλειάς. Ο αριθμός των φοιτητών μας είναι περίπου 600, 360 πρωινοί και 230 σε εσπερινά τμήματα. Η Ακαδημία διευθύνεται από δύο διευθυντές πλήρους απασχόλησης. Ο Τομέας είναι ως εξής:
|