|
Ερεθίσματα για νέες ιδέες |
|
|
|
22.12.06 |
Η «Εικαστική Παιδεία» μέσα από την προβολή ή και την αντιπαραβολή των διαφόρων ιδεών μεθόδων και τεχνικών που χρησιμοποιούνται από το δυναμικό που διαθέτουμε σήμερα στην Εκπαίδευση Τέχνης, επιδιώκει να συμβάλλει στην αναβάθμιση των δυνατοτήτων όλων μας.
Προσφέροντας για το σκοπό αυτό ερεθίσματα για καινούριες σκέψεις, για αντιμετώπιση και μελέτη κι άλλων πλευρών στην Εκπαίδευση Τέχνης που δεν τις είδαμε είτε δεν μας δόθηκαν τα περιθώρια να τις αντιμετωπίσουμε, δίνοντας χρήσιμα στοιχεία για αλληλοενημέρωση και πάνω απ' όλα οικοδομώντας μια συλλογική προσπάθεια ώστε να κατακτηθεί περισσότερο το αντικείμενό μας, η «Εκπαίδευση στην Τέχνη».
Ότι δεν τα ξέρουμε όλα, αυτό είναι παραπάνω από σίγουρο. Ότι δεν έχουμε επίσης κάποια συγκεκριμένη ειδίκευση στον τομέα της εκπαίδευσης τέχνης, κι αυτό γνωστό και δεν απολογούμαστε βεβαίως γι' αυτό σε κανέναν αλλά ούτε ασφαλώς και θεωρούμε «περηφάνια» μας την έλλειψη αυτής της ειδικής κατάρτισης, που θα όφειλε να είχε προβλέψει και εξασφαλίσει η Πολιτεία και τα αντίστοιχα Ιδρύματά της που «παράγουν» μεν όπως εύστοχα διατυπώθηκε εκπαιδευτικούς τέχνης αλλά δεν διαμορφώνουν εκπαιδευτικούς τέχνης.
Έχουμε όμως κάθε λόγο να διακηρύσσουμε την ικανοποίησή μας, γιατί δείχνουμε αγάπη για την Εκπαίδευση στην Τέχνη και γιατί μέσα σε χίλιες δυο δυσκολίες που λογικά πολλούς θα έπρεπε να έχουν οριστικά αποκαρδιώσει, όχι μόνο δεν παραιτηθήκαμε από τις προσπάθειες, αλλά τις δυναμώσαμε και τις ισχυροποιήσαμε
Έχουμε όμως κάθε λόγο να διακηρύσσουμε την ικανοποίησή μας, γιατί δείχνουμε αγάπη για την Εκπαίδευση στην Τέχνη και γιατί μέσα σε χίλιες δυο δυσκολίες που λογικά πολλούς θα έπρεπε να έχουν οριστικά αποκαρδιώσει, όχι μόνο δεν παραιτηθήκαμε από τις προσπάθειες, αλλά τις δυναμώσαμε και τις ισχυροποιήσαμε 
ώστε η Εκπαίδευση Τέχνης στην Ελλάδα να συναντά τώρα από μια ορισμένη άποψη βελτίωση, ξεκαθαρίζοντας λίγο-λίγο τους στόχους και μπαίνοντας από την περιορισμένη σφαίρα του πρακτικισμού στη σφαίρα των ευρύτερων αντιλήψεων που επιτρέπει η επιστημονική προσέγγιση.
Το τεύχος μας της «Εικαστικής Παιδείας» του περασμένου χρόνου, άνοιξε πρακτικά έναν καλό διάλογο ανάμεσα στους συναδέλφους καλλιτέχνες εκπαιδευτικούς, όπου δόθηκαν πολλά χρήσιμα και απαραίτητα στοιχεία για την άνοδο της δουλειάς όλων μας.
Το τωρινό τεύχος δίνει μεγαλύτερη έκταση και βάρος στην πλατύτερη γνωστοποίηση των απόψεων, των αντιλήψεων και των αντίστοιχων πρακτικών με τις οποίες αντιμετωπίζεται η Εκπαίδευση Τέχνης σε ορισμένες χώρες του εξωτερικού, και τονίζεται περισσότερο η «θεωρητική» διάσταση των προβλημάτων.
Θέλουμε να πιστεύουμε πως θα αποβεί σίγουρα μια επίσης χρήσιμη συνεισφορά στην υπόθεση της Εκπαίδευσης Τέχνης, για την ανάπτυξη της οποίας η Ένωσή μας εργάζεται με ζήλο.
Η δικιά μας άποψη για όλο το πρόβλημα της Εκπαίδευσης Τέχνης, δεν πρόκειται να «βγει» και να έχει ουσιαστικό όφελος, αν αγκιστρωθεί μηχανιστικά στις αντιλήψεις και τις μεθόδους που υπάρχουν και χρησιμοποιούνται σ' άλλες χώρες κι αν επιχειρηθεί οι εκεί πρακτικές να μεταφερθούν άκριτα εδώ.
Αλλά και δεν θα μπορέσουμε να διαμορφώσουμε μια ευρύτερη αντίληψη για τα προβλήματα της «Εκπαίδευσης Τέχνης», αν αρνηθούμε από την άλλη μεριά την ξένη πείρα, αν θεωρήσουμε πως τίποτε ξένο δεν μας κάνει και πως κάθε ιδέα που έχει αλλού εφαρμοσθεί ακόμα κι αν είναι «γενικά καλή» είναι άχρηστη για μας.
Με αυτές τις σκέψεις δίνουμε τώρα στους συναδέλφους μας εκπαιδευτικούς τέχνης και σ' όλους όσους ενδιαφέρονται για την υπόθεση της Καλλιτεχνικής Παιδείας, τούτο το δεύτερο τεύχος της «Εικαστικής Παιδείας», λιγότερο ίσως πλούσιο από άποψη γενικής εμφάνισης και χωρίς πολλές δυστυχώς έγχρωμες εξαιτίας των οικονομικών προϋποθέσεων, αλλά ελπίζουμε περισσότερο πλούσιο από την του περιεχομένου και των θετικών προβληματισμών που ήδη ανοίχτηκαν.
ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ Νο 2
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1985
|
