|
EOET, INSEA σκέψεις και προτάσεις από μια σύντομη εμπειρία |
|
|
|
21.09.08 |
|
Σελίδα 1 από 2
Ο «Ελληνικός Οργανισμός για την Εκπαίδευση μέσω της Τέχνης» ή Ε.Ο.Ε.Τ. είναι ένα καινούριο σωματείο με δύο σχεδόν χρόνια δράση.
Είναι μέλος του «Διεθνούς Οργανισμού για την εκπαίδευση μέσω της Τέχνης» ή INSEA που υπάγεται στην UNESCO και με τον οποίο ο Ε.Ο.Ε.Τ. βρίσκεται σε επικοινωνία. Ο Ε.Ο.Ε.Τ. στοχεύει σε μια δημιουργική Καλλιτεχνική Εκπαίδευση και γενικότερη ανύψωση του αισθητικού και πνευματικού επιπέδου μέσα και έξω από το σχολείο. Ο INSEA σαν κύριους στόχους έχει την ενθάρρυνση και την πρόοδο της δημιουργικής εκπαίδευσης μέσω των τεχνών σε όλες τις χώρες και την προώθηση της διεθνούς κατανόησης.
Τα μέλη του Ε.Ο.Ε.Τ. πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό για την εξέλιξη της Καλλιτεχνικής Παιδείας το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μέλος της INSEA η οποία συγκεντρώνει εκπαιδευτικούς τέχνης από 65 χώρες μέχρι τώρα και η «χώρα της Τέχνης» δεν βρίσκεται στο περιθώριο. Πεποίθησή μας είναι ότι η επικοινωνία και η αλληλοενημέρωση σε παγκόσμια κλίμακα αυτών που ενδιαφέρονται για την εκπαίδευση μέσω της Τέχνης είναι απαραίτητη για την ανταλλαγή εμπειριών και ιδεών που συμβάλλουν και στην προώθηση της διαπολιτιστικής κατανόησης και στη βελτίωση της θέσης της τέχνης σε σχέση με την όλη εκπαίδευση. Θα ήταν άστοχο νομίζουμε, να αποφεύγαμε τη διεθνή αλληλοενημέρωση από φόβο της επιβολής ξένων μοντέλων. Άλλωστε η INSEA δεν ενδιαφέρεται μόνο να δίνει αλλά και να παίρνει και η Ελλάδα πιστεύουμε ότι πολύ σύντομα θα έχει να δώσει και να συμβάλλει στην εξέλιξη της Καλλιτεχνικής Παιδείας με το δικό της τρόπο. Η διάθεση για αγώνα και η πίστη σε μια ποιοτικά ανώτερη Καλλιτεχνική Παιδεία που χαρακτηρίζει σήμερα τους εκπαιδευτικούς μας τέχνης είναι θετικά στοιχεία γι’ αυτήν την επιτυχία. Λέω ποιοτικά ανώτερη Καλλιτεχνική Εκπαίδευση γιατί η ελάχιστη υποτυπώδης όπου και αν υπήρχε αυτή μέχρι τώρα καλλιτεχνική παιδεία, είναι γνωστό, - αποδείχτηκε χρεοκοπημένη. Δεν συνέβαλε, ούτε κατά το ελάχιστο, σε μια αισθητική καλλιέργεια και αγωγή. Δεν συνέβαλε όπως πιστεύουμε ότι θα έπρεπε, στη γενικότερη συνειδητοποίηση και ευαισθητοποίηση των παιδιών στο φυσικό περιβάλλον και στην τέχνη ώστε να είναι σε θέση να εκτιμούν την τέχνη και την πολιτιστική τους κληρονομιά. Οι μέθοδοι διδασκαλίας ήταν κατευθυνόμενες από το δάσκαλο και δογματικές και κατάφεραν μόνο να καταπιέζουν την ανάγκη των παιδιών για αυτοέκφραση και να καταπνίγουν τις δημιουργικές τους δυνάμεις.
Το καλλιτεχνικό μάθημα έχει φτάσει σε σημείο να χάσει την αξία του. Ο καιρός όμως περνάει και τα τελευταία χρόνια αν τίποτε άλλο συνειδητοποιείται ή έλλειψη της Αισθητικής Αγωγής στον τόπο μας. Αν και οι περισσότεροι διατηρούν μια έντονα λανθασμένη εικόνα για το τι σημαίνει καλλιτεχνική διαπαιδαγώγηση, έχουν π.χ. και την εντύπωση ότι αυτά τα μαθήματα είναι για όσους μόνο έχουν ταλέντο και σκοπεύουν να γίνουν ζωγράφοι, άλλοι, συνειδητοποιούν το γεγονός ότι τα παιδιά και οι μεγαλύτεροι έχουν στερηθεί από ευκαιρίες αυτοέκφρασης και εμπειρίες με τις τέχνες. Σαν αποτέλεσμα αυτής της αναπτυσσόμενης συνειδητοποίησης είναι οι μεν δάσκαλοι μέσα στο σχολείο να ζητούν να μάθουν καινούριους τρόπους για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα μέσα στην τάξη, οι δε έξω από το σχολείο να στήνουν εργαστήρια σε διάφορους πολιτιστικούς συλλόγους και κέντρα νεότητας για να δίνουν τις ευκαιρίες στα παιδιά να ασχοληθούν και λίγο με την τέχνη. Μερικοί σύλλογοι, επίσης, γονέων και κηδεμόνων απογοητευμένοι από την ανύπαρκτη καλλιτεχνική απασχόληση των παιδιών τους μέσα στο σχολείο προσλαμβάνουν και μισθώνουν καλλιτέχνες για να διδάξουν τέχνη στα παιδιά τους μέσα στο χώρο του σχολείου.
|