|
Η αναγκαιότητα διδασκαλίας της θεωρίας στην Τέχνη |
|
|
|
21.09.08 |
|
Σελίδα 3 από 3
Στην Αγγλία εφαρμόζοντας το ίδιο πνεύμα καθιέρωσαν μια σειρά ασκήσεις και διαγράμματα που πολλές φορές φτάνουν στο άλλο άκρο ευνουχίζοντας την έκφραση και το συναίσθημα.
Η άποψη όμως, να ρίχνεις το κύριο βάρος στην πρακτική εξάσκηση μέσα στο σχολείο, παρ’ όλο που ο στόχος του Γυμνάσιου είναι να αποκτηθούν γενικές γνώσεις και αυτό είναι σε αντίθεση, γιατί όλοι οι μαθητές δεν θέλουν ούτε πρόκειται να γίνουν καλλιτέχνες με τη στενή έννοια του όρου, έχει τους υποστηρικτές της. Θεωρούν ότι η καθαρή αισθητική εμπειρία είναι δυνατή με αυτόματο τρόπο σαν να ήταν καθορισμένη από στιγμές αισθητικής έμπνευσης και όχι δηλαδή βασισμένη πάνω στη σταδιακή και συνεχή απόκτηση αισθητικών γνώσεων (εδώ δεν μιλάμε για τη Ναΐφ ή τη Λαϊκή Τέχνη γιατί οι κοινωνικές επιδράσεις που μέσα σ’ αυτές αναπτύχθηκαν είναι τελείως διαφορετικές από τις επιδράσεις που υφίστανται τα παιδιά των σημερινών πόλεων). Αλλά επανερχόμενοι στη βοήθεια της παιδαγωγικής ψυχολογίας, η μεν Μορφολογική Σχολή (Gestalt) υποστήριζε ότι η γνώση και η έμπνευση βασίζονται στην ξαφνική ευφυή ανακατάταξη της κατάστασης που την ονόμασαν ενόραση, αλλά ο YERKER, ο PAVLOV και ο BIRCH απέδειξαν ότι εμφανίζεται μάθηση με την ενόραση μόνο μετά από αξιοσημείωτη προκαταρκτική εξάσκηση σε απλούστερες ασκήσεις. Μην περιμένουμε δηλαδή το παιδί να δημιουργήσει αξιόλογο αισθητικά έργο, αν δεν έχουμε ήδη εμείς επέμβει με κατάλληλη προγραμματισμένη θεωρητική διδασκαλία. Το καλό γούστο δεν είναι έμφυτο, κατακτιέται μέσα από επίμονες προσπάθειες.
Όσα αναφέρθηκαν δεν σημαίνει ότι απαραίτητα είναι η μόνη αλήθεια, αλλά θα πρέπει να ερευνηθεί πρακτικά η εφαρμογή τους μέσα στις δεδομένες άσχημες συνθήκες των δικών μας σχολείων (μειωμένα ωράρια, άγνοια, έλλειψη εργαστηρίων κ.τ.λ.) και να κρίνουμε τα αποτελέσματα. Ο μαθητής μπαίνοντας στο Γυμνάσιο ξαφνιάζεται από την αλλαγή του περιβάλλοντος και από τη νέα δομή, και έχει την τάση να ξαναγυρίζει στα προηγούμενα γνωστά και τυποποιημένα εκφραστικά του μοτίβα.
Εμείς πρέπει να το οδηγήσουμε ομαλά να ξεφύγει από την τωρινή κακώς εννοούμενη παιδικότητα και αφέλεια και να συναντήσει την ώριμη τέχνη του ενήλικα η οποία αντιλαμβάνεται τη φύση και την πραγματικότητα με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο. Γι’ αυτό το λόγο βρίσκονται μέσα στο .σχολείο οι καθηγητές των καλλιτεχνικών.
Γιώργος Σιγάλας
Ζωγράφος Εκπαιδευτικός υπότροφος ΙΚΥ
Ο Γιώργος Σιγάλας καθηγητής καλλιτεχνικών στη Μ. Εκπαίδευση, βρίσκεται από φέτος με υποτροφία του ΙΚΥ (διδακτική εκπαίδευσης τέχνης) στο Παρίσι απ’ όπου και μας έστειλε το κείμενο που δημοσιεύουμε παραπάνω.
|
