|
Ο ρόλος της σύγχρονης τέχνης και ο ρόλος του καλλιτέχνη στην εκπαίδευση τέχνης στο σχολείο - Εισαγωγή |
|
|
|
21.09.08 |
|
Σελίδα 1 από 4
Το πειραματικό εργαστήριο που έγινε στη Νίκαια της Γαλλίας από 28-1 /
1-2-85 διοργανώθηκε από τη Γαλλική Εθνική Επιτροπή της Ουνέσκο, σε
συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας και το Υπουργείο Πολιτισμού.
Ήταν το πρώτο από μια σειρά προγραμμάτων που θα συνεχιστούν το ‘86-’87 για το ρόλο και τη θέση του καλλιτέχνη στην κοινωνία και για ανταλλαγή απόψεων μεταξύ δασκάλων, καλλιτεχνών και κοινού, και για την ανάπτυξη της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης μέσα στη Γενική Εκπαίδευση.
Η εκπαίδευση Τέχνης στο Δημοτικό και Γυμνάσιο διαλέχτηκε σαν θέμα στη πρώτη αυτή συνάντηση ακριβώς επειδή στο σχολείο η συνεργασία μεταξύ καλλιτέχνη και δασκάλων φαίνεται ότι είναι η πιο πιεστική ανάγκη.
Στόχοι, ρόλος και θέση της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης στην Πρωτοβάθμια ΕκπαίδευσηΔιαπιστώθηκε ότι σε μεγάλο αριθμό Ευρωπαϊκών κρατών η Καλλιτεχνική Εκπαίδευση στο Δημοτικό έχει αφεθεί στις πρωτοβουλίες των δασκάλων, που προσπαθούν ν’ αναπτύξουν στα παιδιά τις ικανότητες δημιουργίας μέσω δραστηριοτήτων όπως σχέδιο – ζωγραφική – χρώμα, κ.λπ.
Κατά την άποψη ορισμένων καλλιτεχνών, η απουσία μεθόδων βασισμένων στο παιχνίδι, οι οποίες σαν μια εισαγωγή στις τέχνες θα βοηθήσουν το παιδί να ανακαλύψει συναισθηματική έκφραση σ’ αυτές, πέρα από την απλή παραγωγή ενός σχεδίου ή ενός πίνακα, επιτείνει την αίσθηση στα παιδιά και τους εφήβους ότι η τέχνη δεν έχει νόημα αυτή καθ’ αυτή αλλά βρίσκει το νόημά της στα μάτια των ενηλίκων.
Επισημάνθηκε ότι σχετικά με τα παραπάνω είναι σημαντικό να τονισθεί στους δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς αυτό το γεγονός ώστε να δοθεί σημαντικότερη θέση στην καλλιτεχνική εκπαίδευση, στα αναλυτικά προγράμματα και έτσι να συνεισφέρει στην ισορροπημένη και αρμονική ανάπτυξη του παιδιού. Επίσης διαπιστώθηκε ότι υπάρχει ανάγκη να καθορισθεί και να προωθηθεί μια μεθοδολογία και τεχνικές για την ανάπτυξη της ευαισθησίας στις τέχνες, στις μορφές και στα χρώματα στη μικρή ηλικία.
Τα αποτελέσματα κι άλλων διεθνών συναντήσεων με θέμα τα αναλυτικά προγράμματα έδειξαν ότι στις χώρες όπου υπάρχει καλλιτεχνική εκπαίδευση, τα προγράμματα και οι μέθοδοι δεν βοηθούν να επιτευχθούν οι καθορισμένοι στόχοι. Επί πλέον η ακατάλληλη εκπαίδευση των καθηγητών - δασκάλων και ο συνωστισμός των μαθητών έχουν δημιουργήσει ένα έντονο αίσθημα καταπίεσης σε πολλούς δασκάλους.
Η διδασκαλία των πλαστικών τεχνών στη Δευτεροβάθμια ΕκπαίδευσηΟι παρεμβάσεις των συμμετεχόντων έδειξαν ότι σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες η Καλλιτεχνική Εκπαίδευση στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, ακόμα κι αν θεωρείται ισότιμη με τα άλλα μαθήματα, δεν θεωρείται από το εκπαιδευτικό προσωπικό και τους γονείς ότι είναι σημαντικός παράγοντας για την έκφραση, την ατομική και συλλογική ολοκλήρωση. Επίσης στη πρακτική των πλαστικών τεχνών, ζωγραφική και σχέδιο, οι στόχοι της «δημιουργικότητας και έκφρασης» συχνά μπερδεύονται. Ειδικότερα η διαφορά μεταξύ επισήμων κειμένων των προγραμμάτων και της παιδαγωγικής πρακτικής υπογραμμίζει την ανάγκη αναθεώρησης των διδακτικών μεθόδων και πάνω από όλα την ανάγκη ενίσχυσης της εκπαίδευσης και μετεκπαίδευσης των δασκάλων οι οποίοι καλούνται να αναπτύξουν στους μαθητές τους αυτή την έννοια της επικοινωνίας με την πραγματικότητα και την αισθητική ευαισθησία, οι οποίες πρέπει να βρίσκονται σε μια ποιοτική επαφή με τον κόσμο και το άτομο. Αρκετές πειραματικές δραστηριότητες έχουν πραγματοποιηθεί στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για να βρεθούν και να καθοριστούν οι πιο αποτελεσματικές μέθοδοι για την ενθάρρυνση της δημιουργικότητας στην Καλλιτεχνική Εκπαίδευση.
Σ’ αυτήν την έρευνα αρκετοί καθηγητές πρότειναν ότι τα σχολεία θα έπρεπε να κάνουν χρήση και εξωσχολικών καλλιτεχνικών και πολιτιστικών πηγών. Θα έπρεπε επίσης να εφαρμοστεί και η ευρύτερη προσέγγιση που θα συνδέει την Καλλιτεχνική Εκπαίδευση με τα άλλα μαθήματα και προγράμματα.
|