|
Διδάσκοντας τα παιδιά να κατανοούν την καλλιτεχνική τους δουλειά |
|
|
|
26.09.08 |
|
Σελίδα 1 από 4
Στο τέλος ενός μαθήματος ζητώ από τους μαθητές να ακουμπήσουν στους
τοίχους της τάξης τις δουλειές τους. Καθώς τα έργα τους γεμίζουν το
χώρο, τα κοιτώ με ενθουσιασμό και περηφάνια.
Το γεγονός ότι εκφράζω ανοιχτά την ικανοποίησή μου συχνά οδηγεί σε διαφωνίες με τους μαθητές, πολλοί από τους οποίους δεν βλέπουν, δεν αισθάνονται ή δεν μοιράζονται τη χαρά μου ή δεν καταλαβαίνουν τους λόγους για τους οποίους πανηγυρίζω. Κάποιοι μαθητές είναι ικανοποιημένοι γιατί έκαμαν το δάσκαλο χαρούμενο, ελπίζοντας σε καλούς βαθμούς.
 Άλλοι έκαμαν πρωτότυπες και όμορφες δουλειές αλλά έχουν μικρή αντίληψη της αξίας τους ή της ομορφιάς τους. Και υπάρχουν οι λίγοι αλλά φωνακλάδες που ανοιχτά μισούν τις δουλειές τους και δεν βλέπουν τι είναι δυνατόν να έχω θαυμάσει εγώ σ’ αυτές. Μετά από όλα αυτά μετριάζω τους πανηγυρισμούς μου, και ξαναεξετάζω το μάθημα που δημιούργησε όμορφη δουλειά αλλά απέτυχε να διδάξει τους μαθητές πως να κατανοούν τις δημιουργίες και τις επιτυχίες τους.
Πώς μπορούν οι μαθητές να διδαχθούν πως να βλέπουν και να αισθάνονται στην τέχνη τους αυτή την αίσθηση της ομορφιάς και της πρωτότυπης ανακάλυψης και να αρχίσουν να καταλαβαίνουν τις δυνατότητές της;
Πώς μπορούν οι μαθητές να διδαχθούν πως να βλέπουν και να αισθάνονται στην τέχνη τους αυτή την αίσθηση της ομορφιάς και της πρωτότυπης ανακάλυψης και να αρχίσουν να καταλαβαίνουν τις δυνατότητές της; 
Πώς μπορούν οι μαθητές να γνωριστούν καλύτερα με τις ίδιες τους τις δουλειές; Οι απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις είναι ιδιαίτερα περίπλοκες για να εφαρμοστούν σε ένα καλλιτεχνικό μάθημα.
Η απλή κριτική του δάσκαλου, βασισμένη στις δικές του ή δικές της αξίες και ενδιαφέροντα, που κρίνει ένα έργο ότι είναι σπουδαίο δεν λέει τίποτα για το πως ένας μαθητής αξιολογεί το έργο ή την εμπειρία που είχε φτιάχνοντάς το. Οι μαθητές πρέπει να διδαχθούν πως να κατανοούν ή να αξιολογούν τις δουλειές τους.
Οι μαθητές που κατανοούν τα έργα τους μπορούν να βάζουν στόχους στους εαυτούς τους και εξετάζοντας το έργο στα διάφορα στάδια τελείωσής του, μπορούν να οδηγούν την εξέλιξή του συνειδητά και μέχρι την τελική του μορφή, καθ’ όλη τη διάρκεια της δημιουργίας του.
Όταν δε το έργο τελειώσει, μπορούν να το περιγράψουν, να το υποστηρίξουν και να το συγκρίνουν με άλλα προηγούμενα. Μπορούν να αναγνώσουν σ’ αυτό τρόπους για το πως θα χρησιμοποιήσουν τις εμπειρίες που τους προμήθευσε. Καταλαβαίνουν πως λειτούργησαν γ’ αυτούς τα διάφορα εργαλεία που χρησιμοποίησαν και να προχωρήσουν πέρα από την ανάλυση του έργου και σε προσωπική τους αυτοανάλυση. Κάθε καινούργια τους δουλειά τους δίνει μεγαλύτερη σιγουριά για τις ικανότητές τους και τα ενδιαφέροντά τους. Έμαθαν για τους εαυτούς τους κρίνοντάς τους σαν καλλιτέχνες, από την πορεία που ακολούθησαν δημιουργώντας το έργο τους. Οι μαθητές που πραγματικά ξέρουν τη δουλειά τους και που μέσω αυτής γνώρισαν και βίωσαν το γίγνεσθαι της τέχνης, είναι ικανοί να βάλουν για τους εαυτούς τους κοντινούς ή μακρύτερους στόχους.
|
