|
Αξιολόγηση της επίδοσης του μαθητή στο μάθημα των καλλιτεχνικών |
|
|
|
26.09.08 |
|
Σελίδα 10 από 11
Η.2 ΤΕΣΤ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ(Η.2, 2.0 — Η.2, 3.1) — Ζωγραφίστε με τέμπερες μια φιγούρα. Η ζωγραφιά πρέπει να μεταδίδει ένα συναίσθημα ανησυχίας. Αυτό μπορεί να βγαίνει σαν αποτέλεσμα από τη στάση της φιγούρας από τη χρήση των χρωμάτων από την υφή, από τις γραμμές, τα σχήματα και από την σύνθεση της ζωγραφιάς. (1 ώρα). Τα τεστ της Αξιολόγησης στην Εκπαίδευση Τέχνης δεν έχουν αναπτυχθεί και διαδοθεί πλατειά σ όλα τα αμερικανικά σχολεία. Πολλοί καθηγητές προτιμούν τις παραδοσιακές μέθοδες. Ο Brent Wilson πιστεύει ότι δεν αναπτύχθηκαν ακόμα για τους πιο κάτω λόγους.
1) Πολλά αντικείμενα προς εξέταση είναι πολύπλοκων διαδικασιών για να μετρηθούν με τα συνηθισμένα τεστ πολλαπλών απαντήσεων.
2) Το περιεχόμενο της τέχνης είναι πολύ πλατύ.
3) Οι σκοποί της εκπαίδευσης είναι γραμμένοι γενικά με τέτοιο τρόπο που εμποδίζουν την ανάπτυξη των τεστ.
4) Δεν υπήρχαν απαιτήσεις για τεστ στα αναλυτικά προγράμματα.
5) Οι καθηγητές πίστευαν ότι η τέχνη είναι κάτι αιθέριο και διαισθητικό και καθώς χαρακτηρίζεται από τα συναισθήματα, δεν μπορεί να μεταφερθεί σε κλίμακες μέτρησης.
Πάνω σ’ αυτό το τελευταίο ο Corey το 1967 προσπάθησε να προσδιορίσει τις διαφορές ανάμεσα στο Teaching (διδασκαλία) και στο Instruction (διδασκαλία-καθοδήγηση) στα καλλιτεχνικά μαθήματα. Θεωρεί ότι με το Teaching δίνονται πολυάριθμα νοήματα, η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι ποιητική, μεταφυσική ακόμα και μυστικιστική, η διδασκαλία γίνεται συχνά μόνο με παραδείγματα και η αυτοεκμάθηση παίζει ένα σημαντικό ρόλο.
Το Instruction είναι εκείνη η ιδιαίτερη πλευρά της διδασκαλίας που έχει οργανωθεί έτσι που ο μαθητής να οριοθετείται, να διευθύνεται και να μετράται. To Instruction εξειδικεύεται σε μία Αναμενόμενη Συμπεριφορά και έτσι έχουν πλήρη εφαρμογή όλα τα τεστ που αναφέραμε. To Teaching λοιπόν είναι πολύ πιο συχνό σαν τρόπος διδασκαλίας και πρέπει να μένει ελεύθερο από ειδικούς στόχους, βαθμολογήσεις, τεστ κ.τ.λ. λόγω του απρόβλεπτου και του απροσδόκητου της καλλιτεχνικής δημιουργίας, το Instruction μπορεί να χρησιμοποιείται στην Ιστορία Τέχνης, στην Κριτική, στα Γεωμετρικά Σχέδια. Ο Β. Wilson προτείνει σαν πιο σωστό το μοίρασμα ανάμεσα και στις δύο διδασκαλίες.
Γενικά για τα τεστΈχουμε 2 είδη τεστ, τα τεστ Νέου τύπου και τα τεστ τύπου Δοκιμίου. Το τεστ τύπου Δοκιμίου είναι το παραδοσιακό όπου δίνεται μία ερώτηση και ο μαθητής αναπτύσσει ένα απαντητικό κείμενο (δοκίμιο). Οι αδυναμίες αυτών των τεστ είναι ότι: α) εξετάζουν περιορισμένη ύλη, β) υπάρχει ασυνέπεια βαθμολογητική. Δηλαδή ο ίδιος βαθμολογητής την μια μέρα μπορεί να το βαθμολογήσει και την άλλη μέρα να βάλει άλλο βαθμό, γ) Ευνοούν όσους έχουν ευχέρεια γραπτής διατύπωσης. Τα τεστ Νέου τύπου λέγονται και αντικειμενικά γιατί εξετάζουν τα πράγματα που είναι αντικειμενικά, αληθή ή ψευδή και όλοι οι βαθμολογητές θα συμφωνούσαν με την απάντηση. Στην ερώτηση δηλαδή 2+2=; θα συμφωνούσαν ότι το σωστό είναι το 4. Έχουμε τέσσερις βασικές μορφές αντικειμενικών τεστ.
1) Ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής. Δίνεται η ερώτηση και 3-4 απαντήσεις εκ των οποίων η μία είναι η σωστή, άλλες προσεγγίζουν λίγο και άλλες είναι τελείως εσφαλμένες.
2) Ερωτήσεις σωστές και εσφαλμένες απαντάμε μ’ ένα: σωστό ή λάθος.
3) Συσχετισμού εννοιών. Δίνονται 3-4 έννοιες σε μια στήλη και άλλες 3-4 σε μια διπλανή στήλη με λαθεμένη σειρά. Πρέπει σαν απάντηση να συσχετίσουμε αντικριστά τις έννοιες.
4) Ελλιπείς προτάσεις. Δίνεται μια πρόταση που λείπει μια λέξη (υπάρχουν αποσιωπητικά). Εκεί πρέπει να συμπληρώσουμε την σωστή λέξη.
Υπάρχει μια μεγάλη πολεμική γύρω από τα τεστ Νέου τύπου. Οι υποστηρικτές τους θεωρούν ότι: α) είναι πιο αντικειμενικά στη διόρθωση, β) διορθώνονται πιο γρήγορα, γ) Η εξέταση γίνεται σε ευρύτερη ύλη, δ) Ο καθηγητής μπορεί να ελέγχει συχνότερα, ε) Βοηθιούνται όσοι δεν έχουν ευχέρεια διατυπώσεως. Στα αρνητικά των τεστ είναι ότι: 1) Είναι δύσκολη η κατασκευή τους. Για να είναι έγκυρο, πρέπει να δοκιμαστεί ποικιλοτρόπως και να σταθμιστεί, 2) Είναι δυνατό ένα μεγάλο ποσοστό τυχαίων απαντήσεων, 3) Ευνοούνται όσοι είναι συνηθισμένοι, 4) Δεν αναπτύσσονται πρωτότυπες ιδέες στις απαντήσεις, 5) Οδηγούν σε αποσπασματική γνώση, 6) Είναι μηχανικής φύσεως, 7) Ενθαρρύνουν την αποστήθιση, 8) Όσοι συνηθίζουν δεν μπορούν να αναπτύξουν έπειτα κάτι γραπτώς, 8) Δεν καλλιεργούν συνθετότερες πνευματικές ικανότητες (π.χ. συλλογιστική ικανότητα, δημιουργική φαντασία κ.τ.λ.).
Με τη χρήση και των δύο ειδών τεστ στο μάθημα επιτυγχάνονται καλύτερα αποτελέσματα.
|