|
Η αισθητική ενεργοποίηση των ευτελών υλικών |
|
|
|
19.12.08 |
|
Σελίδα 10 από 10
 Τα κουρέλια που σκουπίζω τα πινέλα μου, ήταν πάντα τόποι που μου κρυβόντουσαν μελλοντικά έργα. Δεν θα έπρεπε ίσως να συνεχίσω να τα αποκαλώ κουρέλια, από την ώρα που ξαναμπαίνουν στην ζωγραφική μου σαν κανονικά κομμάτια της. Σαν ψηφίδες πολύτιμες ενός μεγάλου μωσαϊκού, που είναι όλη μαζί η δουλειά μου, τα κουρέλια αυτά έχουν διώξει τελειωμένα, προς στιγμή, έργα που τα κατέστρεψα για να τα ξαναρχίσω από την αρχή.
Επειδή έχουν επάνω τους όλη την γκάμα των χρωμάτων που χρησιμοποιώ, χωρίς καμία απολύτως πρόβλεψη ή έλεγχο στην χρήση της, μου είναι πολύτιμα καταφύγια όταν βρίσκω το έργο μου στο τελάρο βαρετό.
«Η αισθητική ενεργοποίηση των ευτελών υλικών», λοιπόν, με προκαλεί σαν τίτλος, αν και ποτέ δεν μου ήταν ευτελή.
Πάντα πίστευα, πως όπως στην λογοτεχνία και το θέατρο δεν υπάρχουν ευτελής χαρακτήρες και ρόλοι, έτσι και στο εργαστήριο του καλλιτέχνη δεν υπάρχουν ευτελή υλικά.
Μανώλης Χάρος
|
