|
Η αναδιάρθρωση και ίδρυση νέων τμημάτων στην ΑΣΚΤ |
|
|
|
25.02.09 |
|
Σελίδα 1 από 3
Οι θέσεις της ΕΚΚΜΕ για τις «θεωρητικές» σπουδές και την εκπαίδευση τέχνης. Σχετικά με το ζήτημα της ΑΣΚΤ, το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο ζωηρών
συζητήσεων στη συνάντηση των μελών της «Ένωσης», το Σεπτέμβρη '86,
πρέπει να σημειώσουμε τα παρακάτω:
Η «Ένωση», με βάση τις αποφάσεις που πάρθηκαν ομόφωνα και το ψήφισμα που διατυπώθηκε, την τελευταία ημέρα της συναντήσεως, ανέλαβε τις εξής πρωτοβουλίες:
Διαμόρφωσε ένα κείμενο (συνολική τοποθέτηση στο πρόβλημα), το οποίο δημοσιεύθηκε και παράλληλα δόθηκε σε όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς, Υπουργεία Πολιτισμού, Παιδείας, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, ΟΛΜΕ κ.λπ. Ουσιαστικά η «Ένωση» κράτησε μόνη της όλο το βάρος της δημόσιας αντιπαράθεσης με την ΑΣΚΤ στο καίριο αυτό θέμα. Σημειώνουμε ότι αρκετές εφημερίδες πρόβαλαν σχετικά τη θέση μας, (Νέα, Αυγή, Ελευθεροτυπία, Καθημερινή), προκαλώντας τις αντιδράσεις της πρυτανείας της ΑΣΚΤ, η οποία σε συνέντευξη Τύπου προσπάθησε ματαίως να αντιρροπήσει τις εντυπώσεις στην κοινή γνώμη.
Όσον αφορά την τοποθέτηση του Υπουργείου, η απάντηση ήταν πως θα συσταθεί επιτροπή, που θα εξετάσει αναλυτικά το θέμα της ΑΣΚΤ, πριν παρθούν τελικές αποφάσεις. Σύμφωνα με το Υπουργείο το θέμα δεν θα έμπαινε στην ημερήσια διάταξη στη συνεδρίαση του ΣΑΠ το Δεκέμβρη.
Εμείς θα συνεχίσουμε να προβάλλουμε τις απόψεις μας στο σημαντικό αυτό ζήτημα, που δεν αφορά μόνο την ΑΣΚΤ, αλλά άμεσα τον τομέα της εκπαίδευσης τέχνης και τη γενικότερη πορεία των εικαστικών μας πραγμάτων.
Η άποψη της Ένωσης
Η Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών διαμόρφωσε και προωθεί ήδη για έγκριση από την Πολιτεία, μια πρόταση η οποία, αν υλοποιηθεί, θα επιφέρει ουσιαστικές μεταβολές όχι μόνο στη διάρθρωση της Σχολής, αλλά και στον ίδιο το συνολικό χαρακτήρα της ΑΣΚΤ. Σύμφωνα με την πρόταση αυτή πρέπει να «συμπληρωθεί» η ΑΣΚΤ με δύο νέα τμήματα, το «τμήμα Θεωρητικών Σπουδών» και το «τμήμα Βιομηχανικού Σχεδιασμού», ξεχωριστά και ανεξάρτητα από το «τμήμα Εικαστικών Τεχνών». Οι εκπαιδευτικοί τέχνης στη Μέση και τις υπόλοιπες βαθμίδες της εκπαίδευσης, θα προέρχονται στο εξής, σύμφωνα με την πρόταση της ΑΣΚΤ, από το «Τμήμα Θεωρητικών Σπουδών» και θα είναι όχι εικαστικοί καλλιτέχνες, αλλά «θεωρητικοί» με κάποια ψήγματα εικαστικών σπουδών. Όχι μόνο γιατί από την άποψη αυτή μας αφορά άμεσα το θέμα και οφείλουμε συνεπώς να εκφράσουμε σχετικά μ’ αυτό τη δική μας άποψη, αλλά και γιατί πιστεύουμε ότι γενικότερα η πρόταση της ΑΣΚΤ μπορεί να οδηγήσει σε μια βαθύτατη αλλοίωση του χαρακτήρα και της φυσιογνωμίας της ΑΣΚΤ, θεωρούμε χρέος μας να πάρουμε δημόσια θέση και να σημειώσουμε την αντίθεσή μας προς την πρόταση αυτή.
Αποξενώνοντας τις «καθαρά» εικαστικές σπουδές από τη θεωρία και διαμορφώνοντας ένα «θεωρητικό» Τμήμα, αποστερημένο ουσιαστικά από την εικαστική πρακτική, η πρόταση της ΑΣΚΤ αν υλοποιούνταν όχι μόνο δεν θα επρόκειτο έτσι να αναβαθμίσει τις καλλιτεχνικές σπουδές, αλλά αντίθετα θα υπονόμευε σοβαρά τη δυνατότητα ανάπτυξης της Σχολής ως κέντρου καλλιτεχνικών σπουδών.
Η πρόταση της ΑΣΚΤ προβάλλει την ιδέα για ένα τμήμα «Θεωρητικών Σπουδών» που θα βγάζει καλούς «κριτικούς», καλούς «εκπαιδευτικούς» κ.ά. «θεωρητικούς», ώστε να ανυψώσει υποτίθεται μ’ αυτόν τον τρόπο το «καλλιτεχνικό αίσθημα του κοινού» και να δώσει στην ελληνική τέχνη «τη θέση που της ταιριάζει ανάμεσα στη διεθνή καλλιτεχνική παραγωγή». Αλλά μπορεί να γίνει αυτό από «θεωρητικούς» χωρίς στοιχειωδώς σοβαρή εικαστική κατάρτιση; Ή μήπως μπορεί να θεωρείται ως καταρτισμένος εικαστικά, κάποιος που θα έκανε μόνο δύο χρόνια σπουδές τέχνης, όπως προβλέπει η πρόταση της ΑΣΚΤ και τα άλλα χρόνια μόνο θεωρία; Κάθε άλλο παρά υποτιμούμε τη «θεωρία». Ως εικαστικοί έχουμε μάθει από τους δασκάλους μας να εννοούμε πρώτα - πρώτα ως αυθεντική «θεωρία της τέχνης» τη θεωρία που συμπυκνώνεται στο έργο και διατυπώνεται στα γραπτά κείμενα και τις υποδείξεις των μεγάλων δασκάλων της παγκόσμιας τέχνης, παλιότερων και συγχρόνων. Αυτή η θεωρία «βγαίνει» και επίσης μπορεί να αφομοιωθεί μόνο σε άμεση σύνδεση με την καλλιτεχνική πράξη και έρευνα, γιατί αναφέρεται σ’ αυτά καθαυτά τα προβλήματα των πλαστικών τεχνών που αντιμετωπίζει ο εικαστικός καλλιτέχνης. Η θεωρία αυτή είναι το προϊόν, η γενίκευση της καλλιτεχνικής εικαστικής εμπειρίας. Αυτή η θεωρία δεν μπορεί να διδαχθεί ούτε να αφομοιωθεί σωστά στα πλαίσια ενός «Θεωρητικού Τμήματος» όπως αυτό που προτείνει η ΑΣΚΤ. Η «θεωρία της τέχνης» και οι θεωρίες γύρω από την τέχνη είναι διαφορετικά πράγματα.
|