|
Το εργαστήρι είναι θεμέλιο της εικαστικής σκέψης - Η αντίθετη άποψη στις προτάσεις της ΑΣΚΤ |
|
|
|
26.02.09 |
|
Σελίδα 4 από 4
Μετά από την τοποθέτησή μου αυτή, δεν χρειάζεται νομίζω να πω πολλά για το γιατί είμαι αντίθετος με την πρόταση αυτή. Δεν χρειάζεται καν να επεκταθώ σε επιμέρους σημεία της πρότασης, όπως για παράδειγμα «η μετάκληση ξένων ειδικών που θα έρθουν για να διδάξουν» ή «οι καθηγητές αισθητικής αγωγής που εκτός από την ευρεία θεωρητική κατάρτιση θα έχουν ΚΑΙ απαραίτητες γνώσεις τέχνης», ούτε στο ότι ανάμεσα στις δέκα διαφορετικές ειδικότητες των ανθρώπων που θα διδάξουν στο Θεωρητικό Τμήμα δεν περιλαμβάνεται ούτε ένας καλλιτέχνης, ούτε στο ότι οι απόφοιτοι του τμήματος αυτού θα αναλάβουν πλέον «εκτός από τη διδασκαλία της τέχνης και τον προγραμματισμό», γράφει μέσα, «της αισθητικής παιδείας του κοινού αλλά και των Σχολείων», (προφανώς μέσα από το Υπουργείο και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) ούτε στο ότι μαζί με τους πανεπιστημιακούς καθηγητές, θα διδάσκουν και «διαχειριστές μεγάλων επιχειρήσεων, παράγοντες της Τέχνης και της Κουλτούρας» (ποιοι άραγε να 'ναι αυτοί;). Και δεν θα αναφερθώ σ’ αυτά, που αποτελούν φράσεις αυτούσιες του εισηγητικού κειμένου που με ημερομηνία 16 Ιουλίου και υπογραφή του Πρύτανη στάλθηκε από τη Σχολή προς το Υπουργείο για να ψηφιστεί η πρόταση από το Συμβούλιο Ανώτατης Παιδείας (Σ.Α.Π.,, γιατί τα θεωρώ φυσικά επακόλουθα μιας τέτοιας πορείας. Ούτε, στην αιτιολόγηση «της έλλειψης αισθητικής αγωγής του Νεοέλληνα» που, αντί να αποδίδει ευθύνες στην Πολιτεία για τον τρόπο που χειρίζεται τα καλλιτεχνικά πράγματα, μέμφεται για ανεπάρκεια τους καλλιτέχνες καθηγητές. Αυτούς πού μέσα σε εξουθενωτικές για το μάθημα συνθήκες, αγωνίζονται να μεταδώσουν την αγάπη τους για την τέχνη στους μαθητές, ώστε να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη ροή προς την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και νέου ανθρώπινου δυναμικού, μέσα σ’ ένα κόσμο εχθρικό. Συνοψίζοντας:
Είμαι αντίθετος προς τη συγκεκριμένη πρόταση, γιατί
α) Υποβαθμίζεται η καλλιτεχνική παιδεία και καταργείται η ισοτιμία των σπουδών ανάμεσα σε τμήματα της ίδιας σχολής. Με την ίδια βασική εκπαίδευση, ο ένας πτυχιούχος θα μπορεί να διδάξει και ο άλλος όχι.
β) Με την κατάργηση του θεωρητικού τομέα και την υπαγωγή του στο Τμήμα θεωρητικών σπουδών, η Γ.Σ. του οποίου θα καταρτίζει και το πρόγραμμα των μαθημάτων, το Εικαστικό Τμήμα απογυμνώνεται από γνώσεις που από παράδοση αποτελούν το απαραίτητο συμπλήρωμα της καλλιτεχνικής παιδείας.
γ) Δεν υλοποιείται το αίτημα για αναβάθμιση, γιατί με την αυτονόμηση των τμημάτων, το γνωστικό πεδίο, αντί να επεκτείνεται, συρρικνώνεται, και στεγανοποιούνται τομείς γνώσης που πριν ήταν ανοικτοί.
δ) θεσμοθετεί την κοινωνική απομόνωση του καλλιτέχνη, αφού τον αποκλείει από την παραγωγή και από την εκπαίδευση. Περιορίζει και αριθμητικά την παρουσία των καλλιτεχνών μέσα στο κοινωνικό σύνολο σε μηδενικά πλέον επίπεδα, επειδή, σύμφωνα με την εισήγηση, ο σημερινός αριθμός εισακτέων στη Σχολή θα μοιραστεί στα τρία και στο εικαστικό τμήμα θα αναλογεί το 1/3, επιβάλλοντας με τον τρόπο αυτό την εξαναγκαστική πλαισίωση των δύο νέων τμημάτων.
Καταλήγοντας, πιστεύω ότι για το γενικότερο συμφέρον της καλλιτεχνικής παιδείας και την ουσιαστική της αναβάθμιση, επιβάλλεται η ίδρυση μεταπτυχιακού τμήματος ενιαίου για όλη τη Σχολή, που στόχο θα έχει την ενίσχυση του ερευνητικού έργου σε καλλιτεχνική και θεωρητική βάση. Η ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤ’ ΕΞΟΧΗΝ ΕΡΕΥΝΑ. Και αυτό πρέπει να αναγνωριστεί.
Πεντάχρονη, λοιπόν, καλλιτεχνική εκπαίδευση.
Μαθήματα επιλογής, εργαστηριακά και θεωρητικά, σύμφωνα με τον επαγγελματικό προσανατολισμό του νέου.
Μεταπτυχιακό τμήμα ενιαίο για όλη τη Σχολή για ενίσχυση της καλλιτεχνικής και θεωρητικής έρευνας.
Το βάρος της προσπάθειας βελτίωσης της Σχολής, ΟΧΙ στην ποσότητα των μαθημάτων, αλλά στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης.
Η εικονογράφιση του κειμένου υποδείχθηκε από τον καθηγητή Δ. Καλαμαρά και προέρχεται από τα βιβλία:
α) Oskar Schlemmer, Ausstellung der Staatsgalerie Stuttgart im Wiirttembergischen Kunstverein Stuttgart 1977.
β) Βασίλι Καντίνσκυ. Σημείο Γραμμή στην επιφάνεια.
γ) Mostra documentaria sull’ opera di Josef Matthias Hauer. δ) Bauhaus, Weimar Dessau Berlino 1919-1983 Haus M. Wingler.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ
Γλύπτης - ομότιμος καθηγητής ΑΣΚΤ
|
