Άρθρα τεύχους

Μπορούμε πιο πολλά
Συνδέοντας τα πάντα με την τέχνη από μέσα προς τα έξω
Πες το με χρώματα
Για την κριτική της τέχνης στην τάξη
Η αναδιάρθρωση και ίδρυση νέων τμημάτων στην ΑΣΚΤ
Η πρόταση της ΑΣΚΤ
Η επιστολή του Παύλου Χριστοδουλίδη με τίτλο «Τα καλλιτεχνικά μαθήματα»
Το εργαστήρι είναι θεμέλιο της εικαστικής σκέψης - Η αντίθετη άποψη στις προτάσεις της ΑΣΚΤ
Ανρί Ματίς: το σχέδιο είναι ο γεννήτορας
Κείμενα εικαστικών καλλιτεχνών
Προκήρυξη διαγωνισμού για τη συγγραφή βιβλίου βοηθήματος για τον καλλιτέχνη εκπαιδευτικό
ΠΕΡΥΣΙ: Σλάιντς, το κοινό μας αίτημα...
Η εξέλιξη της εικαστικής σκέψης
Η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος
«Όρνιθες» του Αριστοφάνη
Το ασπρόμαυρο στην Γ΄ τάξη Γυμνασίου
Γλυπτικές συνθέσεις με τυχαία υλικά
Το σχέδιο μέσο έκφρασης της προσωπικότητας του παιδιού
Μάσκες, μια εύκολη κατασκευή
Αναλύοντας την «Γκουέρνικα» στο σχολείο
Η διδασκαλία των καλλιτεχνικών στο Λύκειο
Στοιχειώδεις γνώσεις γραμμικού σχεδίου
Ο παιδαγωγικός χαρακτήρας της τέχνης και η θέση της στην εκπαίδευση σήμερα
Ασκήσεις γραμμογραφίας
Σημειολογία, εικόνες και εκπαίδευση τέχνης
Χρονιά περιβαλλοντικής εκπαίδευσης
Τέχνη: ιστορία – γλώσσα – οπτική επικοινωνία
Η αναζήτηση του ρυθμού
Η τέχνη στην εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση
Εισήγηση Αισθητικής Αγωγής – Τάσος Μουζάκης
Ειδική Διδακτική Ζωγραφικής – Τάσος Μουζάκης
Σεζάν, Αναμνήσεις και επιστολές του Εμίλ Μπερνάρ - Άννα Μοσχονά-Καλαμαρά
Η σύγχρονη εικαστική αγωγή στο σχολείο - Μάχη Κάνιστρα
Πέρα από τα συμβατικά μας καθήκοντα - Καλλιτεχνικές δραστηριότητες στο σχολείο
Η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος Εκτύπωση E-mail
27.02.09
Ευρετήριο άρθρου
Η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος
Σελίδα 2

Ας μην αφήσουμε άλλα παιδιά για το Μινώταυρο...
Στην τέχνη η ύλη χωρίς την ιδέα δεν είναι τίποτα. Και τίποτα δεν είναι η ιδέα χωρίς την ύλη. Η σύνθεση των δύο κάνουν την τέχνη.
Το έργο τέχνης είναι κάτι πολύ μεγάλο, πρέπει να στέκει έξω από το χρόνο, ανέγγιχτο από τα πάθη των ανθρώπων, σύμβολο άλλου κόσμου, ενσάρκωση ενός ονείρου, προσωποποίηση μιας νοσταλγίας. Πρέπει με την τέχνη να προφυλάξουμε τον άνθρωπο από τον ερειπωμένο κόσμο που ζούμε, τον κόσμο τον όμορφο που χάνουμε και νοσταλγούμε διαρκώς και που θα χαθεί ολότελα αν δεν τον σώσει ο ποιητής, ο λογοτέχνης, ο ζωγράφος. Έχουμε ανάγκη από ορίζοντες. Αν κοιτάζαμε τον κόσμο από κανένα κορφοβούνι ή κανένα ακροθαλάσσι, οι στοχασμοί μας δεν θα ήταν τόσο κουρασμένοι. Η πολιτεία και οι άνθρωποί της μας φθείρουν. Πώς λοιπόν μπορούμε να προφυλάξουμε τα παιδιά μας από την πεζή καθημερινότητα που αποτελματώνει τον άνθρωπο; Πρέπει να τα μάθουμε να περπατούν με τη φλόγα της καρδιάς - με το φως του μυαλού. Έτσι τους ανοίγουμε δρόμους και βοηθάμε το πνεύμα τους να βαδίσει. Το όμορφο μυαλό των παιδιών με το μαγικό κλειδί της τέχνης θα βάλει τάξη στην αναρχία που βασιλεύει στον κόσμο.

Φιλόλογοι και καλλιτέχνες μπορούν να έχουν σπουδαία συνεργασία και να δίνουν ωραία και δυνατά μηνύματα στην τρυφερή και ευαίσθητη ψυχοσύνθεση των παιδιών. Δεν μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα κατανοήσουμε ένα έργο τέχνης, αν δεν είμαστε σε θέση να ταυτιστούμε μ’ εκείνο το συναίσθημα απελευθέρωσης και θριάμβου που ο καλλιτέχνης πρέπει να δοκίμασε μπροστά στην ολοκληρωμένη του δημιουργία. Δεν σταματάει κανείς ποτέ να μαθαίνει στην Τέχνη. Όταν δε αυτό συνδυασθεί με ιστορικά ντοκουμέντα, που μπορεί να αναλύσει διεξοδικότερα ο φιλόλογος, τότε τα αποτελέσματα είναι καταπληκτικά. Υπάρχουν πάντα καινούργια πράγματα για να ανακαλυφθούν. Κάθε φορά που βρισκόμαστε μπροστά τους, τα μεγάλα έργα μοιάζουν διαφορετικά.

Πρέπει να δώσουμε στοιχεία στα παιδιά κι αυτά με το αγνό μυαλό τους να τα συλλάβουν, να τα αφομοιώσουν, και τελικά να τα απολαύσουν. Αυτή η απόλαυση θα γίνει πιο ουσιαστική όταν το παιδί αρχίζει να διαμορφώνει με δικούς του πλέον τρόπους το ιστορικό γεγονός. Το παιδί τότε νιώθει τη χαρά της δημιουργίας και αναπτύσσει αισθητική καλλιέργεια. Αυτός είναι ένας άριστος τρόπος να εκπαιδεύσει κανείς το μάτι του παιδιού να συλλαμβάνει όλα τα χαρακτηριστικά σημεία ενός έργου τέχνης και να εκλεπτύνει επομένως την ευαισθησία του, ικανή πλέον να αντιλαμβάνεται και τις πιο λεπτές αποχρώσεις.

Μέσα από το ταξίδεμα της ιστορίας, που με πολύ μεράκι κάνει η φιλόλογος του σχολείου μας Νέλλη Βασιλείου, τα παιδιά ζουν σ’ έναν άλλο χώρο, σε μιαν άλλη εποχή. Με μια δεξιοτεχνία πλέον εντελώς προσωπική τα παιδιά δημιουργούν ένα νέο ρεαλισμό, όπου η λεπτομέρεια στην παρουσίαση των θεμάτων τους δείχνει την εξαιρετική τους κατάρτιση στην τέχνη της ζωγραφικής, της γλυπτικής και της αρχιτεκτονικής. Ο εκπληκτικά αισθητικός τρόπος που συνδυάζει η χρωματική κλίμακα με τους εξαίρετους φωτισμούς, η λεπτή καταγραφή των διακοσμητικών στοιχείων συνθέτουν ένα σύνολο σπάνιο. Μέσα από τα ανοιχτά παράθυρα της λεπτής τους ψυχής κοιτάζουν το ιστορικό γίγνεσθαι...η ατμόσφαιρα είναι διάφανη, φεγγαρότοπος κάτω από το έντονο φως μιας ολόγιομης γης που καταυγάζει τα πρώτα βήματα του ανθρώπου πάνω στο νέο χώρο που κατάκτησε. Χωρίς το νέφος της πόλης διατηρούνται οι μνήμες της ιστορίας. Μιας ιστορίας ελληνικής που έχει αφάνταστη ομορφιά και είναι ο υποσυνείδητος απόηχος του εσωτερικού αγώνα του λαού μας. Τα παιδιά με τα δύο αυτά μαθήματα αγαπούν τη ζωή και τον κόσμο. Μαθαίνουν να εργάζονται να κατακτήσουν την επιτυχία. Δεν μένουν απαθή και αδιάφορα αλλά δραστηριοποιούνται και δείχνουν ένα εκπληκτικά ζωντανό ενδιαφέρον για την έκφραση στον εικαστικό χώρο. Για να γίνει όμως ευκολότερα αυτό, πρέπει να μάθουμε τα παιδιά να διαβάζουν ένα έργο τέχνης. Να βρίσκουν τα ερεθίσματα που προκάλεσαν στον καλλιτέχνη, το εγκόσμιο δράμα από το φως της κάθαρσης και από την ωραιότητα του ιδεατού παραδείγματος. Ο καλλιτέχνης κινείται σε ονειρεμένες και ιδανικές διαστάσεις, προσπαθώντας να υλοποιήσει την ιδέα, που πολλές φορές φαντάζει σαν όνειρο απροσπέλαστο.

Με αυτές τις θεωρητικές γνώσεις τα παιδιά δημιούργησαν αυτήν την έκθεση με θέματα ελεύθερα στα Καλλιτεχνικά και στην Ιστορία καθαρά ιστορικά όπως: Αθλητές, αγαλματίδια, ειδώλια, κοσμήματα, αγγεία, ψηφιδωτά, τοιχογραφίες (Κνωσού και Σαντορίνης).

Μακέτες, Νεολιθικοί οικισμοί Σέσκλο, Χοιροκοιτία, Κάστρο Τροίας, Μινωικό, Μυκηναϊκό ανάκτορο, Παρθενώνας και όλα τα κτίσματά του.