Η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος - Ένωση Εκπαιδευτικών Εικαστικών Μαθημάτων

Η Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης έχοντας μακροχρόνια παράδοση στις εκθέσεις ζωγραφικής, πρόσθεσε ακόμα μία, με έργα που έγιναν από μαθητές της Α’ Γυμνασίου για ν’ αναπλάσουν τους ελληνικούς πολιτισμούς. Με τη βοήθεια και μερικών μαθητών της Β’ Γυμνασίου η αίθουσα μεταβλήθηκε σ’ ένα μικρό πράγματι, μουσείο. (Η έκθεση λειτούργησε στην αίθουσα τελετών της Σχολής από τις 16 Απρίλη του '86 μέχρι τις 27 κάθε απόγευμα 6-9).

Οι στόχοι, φυσικά, των δύο μαθημάτων ζωγραφικής και ιστορίας είναι δαφορετικοί, της μεν ζωγραφικής στόχος είναι να μάθουν τα παιδιά να οργανώνουν το χώρο, να κάνουν σύνθεση χρωμάτων και μορφών, ενώ του μαθήματος της ιστορίας να γνωρίσουν οι μαθητές μ’ έναν πρωτότυπο και όχι «ανιαρό» τρόπο το περιεχόμενο των κεφαλαίων της αρχαίας ελληνικής ιστορίας. Το αποτέλεσμα όμως και των δύο στόχων είναι σημαντικό. Το εκτεταμένο έργο των μαθητών, προικισμένο με μια βαθειά ευαισθησία μας αποκαλύπτει αδιάκοπα το λυρισμό του εσωτερικού τους κόσμου που εκφράζεται με απλά μέσα τόσο στη ζωγραφική τους όσο και στις θαυμάσιες κατασκευές τους στα βιτρό, στις μακέτες, στα κομμάτια από πηλό, στα φελιζόλ και γενικά στα πάσης φύσεως σχέδια.

Η πρώτη εντύπωση είναι πραγματικά εκπληκτική. Στον τοίχο, ακριβώς δίπλα στην είσοδο της αίθουσας, μαθητές της Β’ Γυμνασίου ανάπλασαν, με ξεχωριστή ευαισθησία στα χρώματα και στη σύνθεση, τη γνωστή τοιχογραφία της Θήρας με τις Αντιλόπες. Μπαίνοντας στην αίθουσα δεν ξέρεις τι να πρωτοθαυμάσεις. Την ατελείωτη σειρά των έργων ζωγραφικής, με την τέλεια τεχνική, την ευαισθησία στα χρώματα και στη μορφή, τις τεράστιες μορφές των αθλητών, ή τα περίτεχνα αγαλματίδια, ειδώλια, κοσμήματα κ.λπ.

Όλοι οι τοίχοι της αίθουσας είναι καλυμμένοι με καλά οργανωμένες ενότητες έργων. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η ενότητα με τους αθλητές. Παραστάσεις που εμπνεύσθηκαν κυρίως από αγγεία, βάσεις αγαλμάτων κ.λπ.

Παρακάτω ο μεγάλος όγκος των έργων ζωγραφικής. Μαυρόασπρα με γραμμικό ή ελεύθερο σχέδιο.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε στα έξι κομμάτια ψηφιδωτών που στολίζουν το διπλανό τοίχο. Την επίπονη και προσεκτική προσπάθεια των παιδιών στα έργα αυτά πραγματικά πρέπει να την επαινέσουμε. Κάθε ψηφίδα τοποθετήθηκε μ’ έναν ξεχωριστό τρόπο, μια ξεχωριστή ευαισθησία. Τα θέματά τους είναι παρμένα από την ελληνιστική, βυζαντινή και λαϊκή μας τέχνη.

Ένα μεγάλο μέρος της έκθεσης καλύπτεται από τα βιτρό που δούλεψαν με πολύ κέφι οι μαθητές της σχολής. Τα χρώματα, τα σχέδια και οι φωτισμοί είναι μια ατέλειωτη σειρά οργάνωσης, έμπνευσης και αρμονίας, (θέματα ελεύθερα, και αποσπάσματα από τις τοιχογραφίες της Κνωσού και της Σαντορίνης). Στη συνέχεια δύο ακόμα τοιχογραφίες (τα πυγμαχούντα παιδιά και ο πρίγκιπας με τα κρίνα), καλύπτουν δύο τεράστιες πόρτες της αίθουσας. Διερωτάται κανείς αν είναι έργα των μαθητών της Β’ Γυμνασίου ή μήπως «δραπέτευσαν» από το μουσείο για να συντροφέψουν τ’ άλλα έργα... Οι επισκέπτες έχουν το λόγο...

Από χάρτες και αναπαραστάσεις αρχαιολογικών χτισμάτων και χώρων, τα παιδιά δημιούργησαν τους νεολιθικούς οικισμούς Σέσκλου και Χοιροκοιτίας, το κάστρο της Τροίας, το μινωικό και μυκηναϊκό ανάκτορο, τον Παρθενώνα και όλα τα χτίσματα της Ακρόπολης... Μικρές, μακέτες, μεγάλες δημιουργίες από μικρά παιδιά.

Οι ειδικοί που επισκέφθηκαν την έκθεση είπαν πως τα ειδώλια του Κυκλαδικού Πολιτισμού και άλλα δημιουργήματα της Λίθινης Εποχής που αναπλάσθηκαν απ’ τους μαθητές αντέχουν στην κριτική κάθε τεχνοκρίτη.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εκείνο που πρόσεξαν ιδιαίτερα οι επισκέπτες, ήταν τα μουσικά όργανα της αρχαίας Ελλάδας, που είναι φτιαγμένα με ιδιαίτερη φροντίδα και ταλέντο.

Φεύγοντας από τούτη την έκθεση, η συνολική εκτίμηση που μένει είναι ότι τα παιδιά με μια μικρή και σωστή καθοδήγηση κάνουν θαύματα και ότι τα παιδιά σήμερα δεν κρύβουν μέσα τους το δαίμονα της καταστροφής αλλά καθένα τους κι από ένα μικρό θεό, το θεό της δημιουργίας.

Το σχέδιο, στα έργα των παιδιών, αποδίδει μια απλοϊκή οργάνωση του χώρου και τη δροσιά του καινούργιου βλέμματος. Πρέπει να βοηθήσουμε τα παιδιά να γίνουν δημιουργοί. Ας μην αφήσουμε άλλα παιδιά για το Μινώταυρο.

Η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος, λέει ο Γκόρκυ. Και μέλλον θα υπάρξει, γιατί σε κάποιο δρόμο μεταξύ πεζοδρομίου και ασφάλτου υπάρχει το μουντζουρωμένο, έστω, αλλά πάντα τρυφερό κεφαλάκι κάποιου λουλουδιού που, όπως λέει ο ποιητής, επιμένει να ξεμυτίζει.

ΡΕΝΑ ΑΝΟΥΣΗ - ΝΕΛΛΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πρότυπος Ευαγγελική Σχολή

<<Προηγούμενο - Επόμενο

[ Πίσω ]