|
Αναλύοντας την «Γκουέρνικα» στο σχολείο |
|
|
|
28.02.09 |
|
Σελίδα 1 από 5
Ιστορικές συνθήκες της εποχής, τρόπος παρουσίασης και ανάλυση του έργου. Για έναν εκπαιδευτικό - καλλιτέχνη, που βλέπει γύρω του τον ανελέητο
βομβαρδισμό των μαθητών με τα καθημερινά πια φαινόμενα της
κακογουστιάς, της διαφήμισης, της βίας, του χουλιγκανισμού, της
επανάπαυσης, της άκριτης επιλογής, της ηρωοποίησης του
γκαγκστερισμού...
ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΗ η στάση της Πολιτείας, να μη χρησιμοποιεί σαν αντιστάθμισμα σε όλα αυτά, ένα μάθημα που διδάσκει έμμεσα αλλά σαφώς, το σεβασμό στα επιτεύγματα του πολιτισμού, την αγάπη για την ειρήνη, τη φύση, τον άνθρωπο, το μάθημα της ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ, της ιστορίας του παγκόσμιου πολιτισμού. Ξεκινώντας από τον πόθο να δω μια μέρα την Ιστορία της Τέχνης να διδάσκεται στα σχολεία, αποφάσισα να παρουσιάσω στο Γυμνάσιο όπου εργάζομαι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα αλλά και μεγαλειώδη έργα του 20ού αιώνα την «ΓΚΟΥΕΡΝΙΚΑ» του ΠΑΜΠΛΟ ΠΙΚΑΣΟ.
Απαραίτητο στοιχείο είναι η ύπαρξη της ΑΦΙΣΑΣ του έργου, που κοστίζει περίπου 1.000 δρχ. Θα τη βρείτε ή θα την παραγγείλετε στα βιβλιοπωλεία (μέγεθος 50 χ 100). Αυτή αρκεί για την παρουσίαση μέσα σε κάθε τάξη. (Στο σχολείο μου είχα την τύχη να βρεθεί μαθητής ο οποίος αντέγραψε την «ΓΚΟΥΕΡΝΙΚΑ» σ’ ένα μέγεθος έξι μέτρων επί τρεισήμισι! Έτσι, η παρουσίαση έγινε στην αίθουσα τελετών παρουσία των υπόλοιπων συναδέλφων και των μαθητών της Γ’ τάξης του Γυμνασίου). Ακόμη υπάρχει πιθανότητα προβολής του «σλάιντ» (το έργο σε μεγέθυνση και σκοτεινή αίθουσα).
Η παρουσίαση μπορεί να γίνει από εσάς ή από ομάδα «μυημένων από τα πριν μαθητών».
Ιδιαίτερα στην ανάλυση του έργου είναι, πιστεύω, απαραίτητη η ύπαρξη κάποιου δεύτερου προσώπου εκτός από τον ομιλητή.
Πριν παρουσιάσετε το έργο, μπορείτε να υποβάλετε ερωτήσεις στους μαθητές, όπως: ΤΙ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ; Φαίνεται χαρούμενο ή λυπημένο; Γιατί να είναι έτσι σκούρα τα χρώματα; Πώς σας φαίνονται αυτές οι μορφές; κ.ά.
Οι απαντήσεις των μαθητών θα σας καταπλήξουν για το αλάνθαστο αισθητήριό τους. Συζήτηση μπορεί να ακολουθήσει και μετά την παρουσίαση. Εκεί θα διαπιστώσετε κάποια διαφορά στις εκτιμήσεις των μαθητών ως προς το έργο, (τους αρέσει πολύ περισσότερο).
Τέλος η διάρκεια των κειμένων, χρονομετρημένη, δεν ξεπερνά τα 25 λεπτά της ώρας.
Στα κείμενα που ακολουθούν απέφυγα να χρησιμοποιήσω όρους και έννοιες, που θα ήταν εντελώς άγνωστες και δυσνόητες στους μαθητές. Π.χ. οι όροι, ΚΥΒΙΣΜΟΣ - ΕΞΠΡΕΣΙΟΝΙΣΜΟΣ – ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΜΟΣ κ.λπ. ερμηνεύονται ως... «ζωγραφίζοντας με διάφορους τρόπους– μοντέρνες τάσεις... νεωτερισμοί...». Η απλούστευση που έγινε, πιστεύω πως δεν αφαιρεί τίποτε από την ουσία του έργου και δε μειώνει την καλλιτεχνική, αλλά και αντιπολεμική - αντιφασιστική του αξία.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ «Η ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ», του Χρύσανθου Χρήστου, καθηγητή της Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΤΈΡΝΑΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ», του Χέρμπερτ Ρηντ. «ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΤΕΧΝΗΣ», μηνιαίο περιοδικό που δεν εκδίδεται πλέον. (Αφιέρωμα στον Πικάσο).
|