Άρθρα τεύχους

Η πολιτιστική μας πραγματικότητα
Η Ένωση στη μεγάλη απεργία και τις κινητοποιήσεις των καθηγητών
Υπόμνημα - Τα αιτήματα της Ένωσης
Στη μνήμη του συναδέλφου μας Μάνθου Παπαγεωργίου, γλύπτη - καθηγητή Μ.Ε.
Για την αξιοποίηση του εποπτικού υλικού
Η διασπορά των καθηγητών Καλλιτεχνικών από τα Γυμνάσια - Λύκεια στα Δημοτικά
Τα καλλιτεχνικά στην εκπαίδευση
Μέθοδος απεικόνισης αντικειμένων εκ του φυσικού
Αισθητική αγωγή και σχολείο - συμπεράσματα από μια σύντομη ιστορική αναδρομή
Η σύγχρονη εικαστική αγωγή
Αισθητική αγωγή – μέσο μόρφωσης
Ο μαθητής μπροστά στο έργο τέχνης
Το θέατρο στο Γυμνάσιο - στόχοι και συμπεράσματα
Η πορεία της διδασκαλίας στη διάρκεια μιας διδακτικής ώρας
Μουσείο – εκπαίδευση
Παρθενώνας
Εκπαιδευτικά προγράμματα στην Ακρόπολη
Εκπαιδευτικά προγράμματα στο μουσείο κυκλαδικής και αρχαίας ελληνικής τέχνης
Εκπαιδευτικά προγράμματα στο μουσείο Μπενάκη
Το μήνυμα που φέρνει το προσωπείο
Εκπαιδευτικά προγράμματα στην εθνική πινακοθήκη και μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
Το παιχνίδι με τους σπάγγους
Μια τεχνική ανάμεικτη: τέμπερα και σινική μελάνη
Μια χρωματική άσκηση
Από τον εμπειρισμό στη γνώση
Η οπτική πλευρά του περιβάλλοντος
Κούκλες από παπιέ-μασέ
Η παρακίνηση στο δημιουργικό παιχνίδι
Η χαρακτική: σύντομα ιστορικά στοιχείο και ορισμένες πρακτικές υποδείξεις για τη δουλειά στο σχολείο
Το τύπωμα στο σχολείο
Το διακοσμητικό σχέδιο και η εφαρμογή του πάνω στο ύφασμα
Εκθέσεις μελών της Ένωσης
Παρουσίαση νέων εκδόσεων
Δραστηριότητες στα σχολεία
Στη μνήμη του συναδέλφου μας Μάνθου Παπαγεωργίου, γλύπτη - καθηγητή Μ.Ε. Εκτύπωση E-mail
20.06.09

Την 25-9-1988 συμπληρώνεται χρόνος από το θάνατο του αγαπητού μας συναδέλφου Μάνθου Κ. Παπαγεωργίου γλύπτη καθηγητή Μέσης Εκπαίδευσης στο 1ο Γυμνάσιο Ιωαννίνων.
Ο εκλιπών γεννήθηκε στο ορεινό χωριό Κάτω Πεδινά ή Σουδενά Ζαγορίου Ηπείρου το 1928 από φτωχή οικογένεια. Ήταν ο πρωτότοκος γυιός του δασκάλου Κώστα Παπαγεωργίου και της αγρότισσας νοικοκυράς Άννας που καταγόταν επίσης από το χωριό Καλουτά Ζαγορίου. Τη δημοτική Εκπαίδευση διεξήλθε στο χωριό του, όπου και πρωτοεκδήλωσε δείγματα της καλλιτεχνικής του φύσης στο σχέδιο με μολύβι, στις κατασκευές με χώμα και στα σκαλίσματα πάνω σε ξύλα.

Σ' εκείνη την τρυφερή ηλικία των 10 ετών είχε και το ατύχημα, πτώση από απόκρημνο βράχο, που του σημάδεψε ανεπανόρθωτα το κορμί για την υπόλοιπη ζωή αφήνοντάς του παραμορφωμένη τη σπονδυλική στήλη.

Το 1940 κατεβαίνει στα Γιάννενα για τις Γυμνασιακές του σπουδές που έλαβαν χώρα στη Ζωσιμαία Σχολή, και το 1950 εισέρχεται στην Α.Σ.Κ.Τ. Αθηνών, όπου σπουδάζει τη βαριά Τέχνη της Γλυπτικής με καθηγητές τους κ.κ. Παππά και Τόμπρο, τη Ρυθμολογία και Προοπτική με τον κ. Μυλωνά και την Ιστορία της Τέχνης με τον κ. Πρεβελάκη. Ο συμφοιτητής του Θ. Μάϊπας από το χωριό Λάϊοτα Ζαγορίου ενθυμείται πως οδηγήθηκε στην αστυνομία και στη συνέχεια στο δικαστήριο όταν χειροδίκησε σε ανεύθυνο άτομο που χλεύασε την κύφωση της πλάτης του φίλου του Μάνθου Παπαγεωργίου στο πεζοδρόμιο της οδού Πανεπιστημίου. Η αθώωση ήλθε παμψηφεί και συνήγορος χωρίς αμοιβή ήταν ο τότε δικηγόρος Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης. Αλλά μήπως δεν αντιμετώπισε χλευασμούς από μερίδα μαθητών του Γυμνασίου Αρρένων Ιωαννίνων όπου διορίστηκε ως καθηγητής Καλλιτεχνικών μαθημάτων μετά το πέρας των σπουδών του στην Α.Σ.Κ.Τ.; Όμως η διαλάμπουσα προσωπικότητά του, η κοινωνικότητα, η σεμνότητα, η ευσυνειδησία, η ταπεινότητα και μεταδοτικότητά του, γρήγορα απάμβλυναν το σωματικό ελάττωμα και καλλιέργησαν την προσοχή και το ασίγαστο ενδιαφέρον των μαθητών του για τη ζωγραφική, γλυπτική, το γραμμικό σχέδιο και τη διακοσμητική.

Παράλληλα ήταν ευθύς και συνεργάσιμος με τους συναδέλφους τόσο της ειδικότητάς του όσο και των άλλων ειδικοτήτων. Η γλυπτική του δραστηριότητα ήταν κυρίως προτομές όπως του Ιστορικού Λαμπρίδη στο χωριό Άνω Πεδινά Ζαγορίου και του Κατσαντώνη στη βάση των οποίων έγραφε: «Μαθιός ο Ζαγορίσιος εποίει».

Και πράγματι υψηλό ήταν το ενδιαφέρον του για το παραμελημένο αλλά γεμάτο πλαστικές χάρες Ζαγόρι. Προβλέποντας την παρακμή τη φθορά και την «αξιοποίηση» άρχισε να το φωτογραφίζει αλλά και να δρα πολιτιστικά διοργανώνοντας εκδηλώσεις - ομιλίες και θεατρικές παραστάσεις όπως εκείνη του Παπαφλέσσα στο χωριό του που έμεινε αλησμόνητη. Εχρημάτισε επί εικοσαετία ενεργητικό μέλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Κάτω Πεδινών καθώς και μέλος της Επιτροπής Λαμπριαδείου Οικοκυρικής Σχολής Άνω Πεδινών.

Τέλος άφησε στο Χωριό του το τελευταίο του γλυπτό, ένα θαυμάσια διατηρημένο παραδοσιακό Ζαγορίσιο σπίτι.

αιωνία σου η μνήμη φίλε και συνάδελφε Μάνθο

Μ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ




Digg!Reddit!Del.icio.us!Facebook!Slashdot!Netscape!Technorati!StumbleUpon!Newsvine!Furl!Yahoo!Ma.gnolia!