|
Μέθοδος απεικόνισης αντικειμένων εκ του φυσικού |
|
|
|
20.06.09 |
|
Σελίδα 4 από 4
1. Όλη η σύνθεση αποδίδεται με ένα χρώμα αλλά σε διαφορετικούς τόνους.
2. Η πρώτη περίπτωση πλουτισμένη με ουδέτερα χρώματα (μαύρο, άσπρο, γκρίζο).
3. Η πρώτη περίπτωση, δηλαδή ένα χρώμα σε διαφορετικούς τόνους, σε συνδυασμό με το αντίστοιχο συμπληρωματικό του χρώμα.
4. Σύνθεση με θερμό χρώματα σε διάφορους τόνους.
5. Σύνθεση με ψυχρά χρώματα.
6. Συνδυασμός θερμών χρωμάτων με ένα ψυχρό και αντιστρόφως ψυχρών με ένα θερμό κ.ά.
 Τελειώνοντας τις ζωγραφικές ασκήσεις και θέλοντας να δώσουμε προέκταση και ένα χαρακτήρα εικαστικού παιχνιδιού σ' αυτό το είδος, προτρέπουμε το μαθητή να χρησιμοποιήσει και την τεχνική του κολλάζ. Σε πρώτη φάση του υποδεικνύουμε να χρησιμοποιήσει το πιο φτηνό και πιο εύκολο να βρεθεί υλικό, την εφημερίδα. Κολλώντας σε μερικά σχήματα της σύνθεσης εφημερίδα και σε άλλα βάζοντας χρώμα έχουμε μεικτή ύλη, κάτι που δίνει διαφορετική υφή στο έργο και φυσικά περισσότερο πλαστική ευαισθησία.
Όταν αντιληφθούμε ότι το ενδιαφέρον του μαθητή κορέστηκε και μ' αυτό το είδος, πλουτίζουμε το κολλάζ με διάφορα χρωματιστά χαρτιά που μπορεί να εξυπηρετήσουν τη χρωματική του σύνθεση. Προσπαθώντας να ποικίλλουμε το κολλάζ, προχωρούμε βάζοντας το μαθητή να χρησιμοποιεί τα πιο ετερόκλητα υλικά, από σπόρους και ζυμαρικά μέχρι και σπιρτόξυλα. Έτσι, δίνοντας αυτή τη φορά περισσότερη έμφαση στο είδος της υφής του υλικού μεταβάλλουμε την επίπεδη χρωματική επιφάνεια σε ανάγλυφη. Εάν θέλουμε να κάνουμε πιο έντονο το ανάγλυφο στοιχείο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σαν υλικό φελιζόλ ή πλαστελίνη ακόμη και χαρτί, οπότε έχουμε τους λεγόμενους «συνδυασμένους» πίνακες (combines) όπου συνδυάζονται επίπεδες ζωγραφισμένες επιφάνειες με τρισδιάστατα αντικείμενα. Πλουτίζοντας την πιο πάνω τεχνική μπορούμε να τοποθετήσουμε επάνω στον πίνακα ακόμη και αυτούσια τα αντικείμενα. Σ' αυτό το στάδιο μερικά σχήματα μπορούν να παρασταθούν και ολόγλυφα με πηλό και να τοποθετηθούν έξω και μπροστά από τον πίνακα σε συνάρτηση με τα ζωγραφικά.
Το είδος αυτό επιτρέπει το εικαστικό στοιχείο να παίρνει θέση μέσα στο χώρο, γεγονός που καθιστά πιο έντονη την παρουσία του.
Τέλος ακολουθεί η τελευταία φάση όπου από τη ζωγραφική περνούμε στην πλήρη γλυπτική απόδοση της «νεκρής φύσης», οπότε και ολοκληρώνεται η εικαστική αυτή πορεία με θέμα την απεικόνιση αντικειμένων εκ του φυσικού.
Όλη αυτή η ποικιλία υλικών, τεχνικών κ.τ.λ. επάνω στο ίδιο θέμα, νεκρή φύση εκ του φυσικού, δημιουργεί μία εικαστική ενότητα που σταδιακά, προοδευτικά και αβίαστα αναπτύσσει στους μαθητές το καλλιτεχνικό τους αισθητήριο, στοιχείο που αποτελεί και τον ουσιαστικότερο στόχο της διδασκαλίας των καλλιτεχνικών στο Γυμνάσιο.
Σημείωση: Μικρό δείγμα αυτής της δουλειάς πρωτοπαρουσίασα στην έκθεση ζωγραφικής του 1ου Συνεδρίου Καλλιτεχνικής Παιδείας (15,16,17,21,22 Απρίλη 1983 που διοργανώθηκε στο Ωδείο Αθηνών από το Ε.Ε.Τ.Ε. (Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος). Η εργασία αυτή έγινε τα σχολικά έτη 1982-84 στο 10ο Γυμνάσιο Αθηνών. Οι τετραχρωμίες (διαχωρισμοί χρωμάτων) είναι προσφορά της Αλκμήνης I Νικολαίδου από το βιβλίο της ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ. Έκδοση 1987.
ΑΛΚΜΗΝΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ: 2ο Πρότυπο Γυμνάσιο Αθήνας
|
