Η επικαιρότητα της συζήτησης για την πολιτική της ΕΕ στην Ανώτατη Εκπαίδευση

Το συνώνυμο της οικονομικής εκείνης λειτουργίας η οποία σαν γνώρισμα έχει να οδηγεί στη συγκέντρωση πλούτου και ισχύος σε όλο και λιγότερους, καταδυναστεύοντας, εκτοπίζοντας και αχρηστεύοντας όλο και περισσότερους, με άλλα λόγια η περιώνυμη «ανταγωνιστικότητα», τείνει πλέον διακηρυγμένα να γίνει εμβληματικό γνώρισμα και της Ανώτατης Εκπαίδευσης, περνώντας απ' το επίπεδο των συμβολισμών στην πραγματική ζωή και λειτουργία των Iδρυμάτων. Η υπαγωγή των Iδρυμάτων κάτω από την εξάρτηση της αγοράς και η ανταγωνιστικότητα παρουσιάζονται τώρα από τους κρατούντες σαν αμετάκλητη επιταγή της κοινωνικής προόδου, σαν φοβερά καινοτόμα «μεταρρύθμιση» αντιστοίχισής μας προς τα νέα δεδομένα του σύγχρονου κόσμου.

Ενώ κάθε αντίρρηση στις εν λόγω μεταρρυθμίσεις, την καταδικάζουν ως αδυναμία κατανόησης των σύγχρονων αναγκών, συντεχνιακή στενότητα, εμμονή σε ιδεοληψίες και σε παρωχημένα πρότυπα.

Η προωθούμενη έτσι αλλοίωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης, έχει πολυσήμαντες μορφωτικές και κοινωνικές συνέπειες, που βασικές πλευρές τους αναδείχτηκαν και φωτίστηκαν με τις σχετικές εισηγήσεις στο Συνέδριό μας. Εύλογα η προσοχή των εικαστικών καλλιτεχνών είναι ιδιαίτερα στραμμένη στα προβλήματα που οι αλλαγές στην Ανώτατη Εκπαίδευση συνεπάγονται για τις σπουδές τέχνης, στις άμεσες αλλά και στις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των αλλαγών αυτών για την υπόθεση γενικά της Τέχνης.

Στο ανασχηματιζόμενο κατ' εικόνα και ομοίωση της «αγοράς» εκπαιδευτικό τοπίο, δεν θίγεται μόνο το οικοδόμημα της Επιστήμης αλλά και κείνο της Τέχνης. Οι επιπτώσεις των αλλαγών στην Ανώτατη Εκπαίδευση, στις επιστημονικές σπουδές και αντίστοιχα στις καλλιτεχνικές σπουδές, παρά τη διαφορετική υφή των σπουδών αυτών, είναι κατά βάση πανομοιότυπες. Όχι μόνο σ' ότι αφορά ορισμένα ολοφάνερα κοινά εξωτερικά γνωρίσματα των επιπτώσεων αυτών που είναι έτσι κι αλλιώς σημαντικά και που σε καμιά περίπτωση δεν θα επιτρεπόταν να υποτιμηθούν (όπως λ.χ. η διασύνδεση των Ανώτατων Iδρυμάτων με την αγορά, η παράδοξη ισοτίμηση πτυχίων τριών χρόνων με εκείνα των πέντε χρόνων σπουδών, τα επαγγελματικά δικαιώματα κ.ά.), αλλά και σ' ό,τι αφορά πιο απρόσιτες στην επιφανειακή παρατήρηση περιοχές.

Σ' ό,τι αφορά δηλαδή την εσωτερική ουσία, τη φύση αντίστοιχα των επιστημονικών και των καλλιτεχνικών σπουδών. Tο πρόγραμμα του Συνεδρίου (που παραθέτουμε αναλυτικά στις σελ. 6, 7) όπως μπορεί να διαπιστώσει και από τους τίτλους των θεμάτων κάποιος που δεν ήταν παρών, περιλάμβανε πολλές εξαιρετικά χρήσιμες και διαφωτιστικές εισηγήσεις, που θα χρειαζόταν ωστόσο τόμοι για τη δημοσίευση όλων. Kαθώς την περίοδο αυτή η απεργία των πανεπιστημιακών παράλληλα με τις φοιτητικές κινητοποιήσεις απόχτησε ξεχωριστή σημασία, οι σχετικές εισηγήσεις του Προέδρου και μελών της διοίκησης της ΠOΣΔEΠ στο Συνέδριό μας, συγκεφαλαιώνοντας αντιπροσωπευτικές απόψεις της πανεπιστημιακής κοινότητας, επιλέχτηκαν για παρουσίαση στις σελίδες που ακολουθούν μαζί με ορισμένες επίσης εισηγήσεις ερευνητών και εικαστικών, καθηγητών AEI και TEI, που καταθέτουν απόψεις και εμπειρίες «εκ των έσω» για τις επιπτώσεις της ακολουθούμενης πολιτικής στις σπουδές Tέχνης. Παρατίθεται επίσης η εισήγηση της (νυν) προέδρου του EETE, καθώς και του Προέδρου του KEMETE (της OΛME).

<<Προηγούμενο - Επόμενο

[ Πίσω ]