Άρθρα τεύχους

Η πολιτιστική μας πραγματικότητα
Η Ένωση στη μεγάλη απεργία και τις κινητοποιήσεις των καθηγητών
Υπόμνημα - Τα αιτήματα της Ένωσης
Στη μνήμη του συναδέλφου μας Μάνθου Παπαγεωργίου, γλύπτη - καθηγητή Μ.Ε.
Για την αξιοποίηση του εποπτικού υλικού
Η διασπορά των καθηγητών Καλλιτεχνικών από τα Γυμνάσια - Λύκεια στα Δημοτικά
Τα καλλιτεχνικά στην εκπαίδευση
Μέθοδος απεικόνισης αντικειμένων εκ του φυσικού
Αισθητική αγωγή και σχολείο - συμπεράσματα από μια σύντομη ιστορική αναδρομή
Η σύγχρονη εικαστική αγωγή
Αισθητική αγωγή – μέσο μόρφωσης
Ο μαθητής μπροστά στο έργο τέχνης
Το θέατρο στο Γυμνάσιο - στόχοι και συμπεράσματα
Η πορεία της διδασκαλίας στη διάρκεια μιας διδακτικής ώρας
Μουσείο – εκπαίδευση
Παρθενώνας
Εκπαιδευτικά προγράμματα στην Ακρόπολη
Εκπαιδευτικά προγράμματα στο μουσείο κυκλαδικής και αρχαίας ελληνικής τέχνης
Εκπαιδευτικά προγράμματα στο μουσείο Μπενάκη
Το μήνυμα που φέρνει το προσωπείο
Εκπαιδευτικά προγράμματα στην εθνική πινακοθήκη και μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
Το παιχνίδι με τους σπάγγους
Μια τεχνική ανάμεικτη: τέμπερα και σινική μελάνη
Μια χρωματική άσκηση
Από τον εμπειρισμό στη γνώση
Η οπτική πλευρά του περιβάλλοντος
Κούκλες από παπιέ-μασέ
Η παρακίνηση στο δημιουργικό παιχνίδι
Η χαρακτική: σύντομα ιστορικά στοιχείο και ορισμένες πρακτικές υποδείξεις για τη δουλειά στο σχολείο
Το τύπωμα στο σχολείο
Το διακοσμητικό σχέδιο και η εφαρμογή του πάνω στο ύφασμα
Εκθέσεις μελών της Ένωσης
Παρουσίαση νέων εκδόσεων
Δραστηριότητες στα σχολεία
Το θέατρο στο Γυμνάσιο - στόχοι και συμπεράσματα Εκτύπωση E-mail
20.06.09
Ευρετήριο άρθρου
Το θέατρο στο Γυμνάσιο - στόχοι και συμπεράσματα
Σελίδα 2

Συμπεράσματα και προτάσεις


Συμπερασματικά καταλήξαμε στη διαπίστωση ότι για να γίνει πραγματικότητα το θέατρο στο σχολείο χρειάζονται, απεριόριστος χρόνος, αρκετά χρήματα, συμπαράσταση της διεύθυνσης, του Δήμου και των άλλων τοπικών φορέων, συνεργασία των καθηγητών, των γονέων, προθυμία των παιδιών, πολύ κέφι και άφθονο κουράγιο...

Το βασικότερο όμως συμπέρασμα είναι ότι η διδασκαλία του θεάτρου παράλληλα με τη διδασκαλία στην τάξη είναι σωστός παραλογισμός.

Δε φτάνει μονάχα ο πατριωτισμός του καθηγητή και κάποια επιχορήγηση για να γίνει θέατρο στο σχολείο. Η εμπειρία του θεάτρου είναι δικαίωμα κάθε μαθητή και δάσκαλου.

Η πρακτική επιβάλλει κάποιες προϋποθέσεις που θ’ αποτελέσουν τα κίνητρα για κάθε δάσκαλο, μαθητή και σχολείο.

Α. Για το δάσκαλο

1ι Ο καθηγητής που διδάσκει θέατρο, ν’ απαλλάσσεται απ’ το διδακτικό έργο του όσο διαρκούν οι πρόβες κι η κατασκευή των σκηνικών.

2) Να δίνεται επίδομα πολιτιστικών εκδηλώσεων σε κάθε καθηγητή που θέλει να παρουσιάσει σχετικό έργο και πρόκειται να τον απασχολήσει πάνω από 1 μήνα, σε ώρες πέρα από το ωράριο του. Το επίδομα μπορεί να χορηγείται με τη μορφή των υπερωριών όπως στους μουσικούς το επίδομα χορωδίας.

3) Η επιχορήγηση πολιτιστικών εκδηλώσεων να δίνεται κατ’ ευθείαν στα Σχολικά Συμβούλια για να καλύπτουν άμεσα τις ανάγκες.

4) Χρειάζονται 2 θεατρικοί σύμβουλοι: σκηνοθέτης και χορογράφος. Πρέπει να έχουν αναγνωρισμένο έργο και ο ρόλος τους να μην είναι δεσμευτικός.

5) Ετήσια σεμινάρια θεάτρου με συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων καθηγητών.

Β. Για το μαθητή

1) Απαλλαγή από τις εργασίες στο σπίτι στα μαθήματα της μουσικής και των καλλιτεχνικών και βαθμολόγησή του απ’ τη συμμετοχή του στο θέατρο.

2) Προβολή των πιο αξιόλογων μαθητικών έργων από τα μαζικά μέσα ενημέρωσης.

Γ. Για το σχολείο

1) Αίθουσα τελετών ανάλογη με τη χωρητικότητα των αιθουσών και μόνιμη σκηνή με το στοιχειώδη εξοπλισμό, σε κάθε σχολείο.

2) Δύο ώρες πολιτιστικών εκδηλώσεων ενταγμένες στο ωρολόγιο πρόγραμμα του σχολείου, που θα εφαρμόζεται μετά την έγκριση συγκεκριμένου προγράμματος, όπως στην περίπτωση της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Οι παραπάνω προτάσεις απευθύνονται σε κάθε αρμόδιο φορέα που ενδιαφέρεται για τη θεατρική παιδεία.

ΕΥΤΥΧΙΑ ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ:
Γυμνάσιο Κοντόπευκου Αγ. Παρασκευής




Digg!Reddit!Del.icio.us!Facebook!Slashdot!Netscape!Technorati!StumbleUpon!Newsvine!Furl!Yahoo!Ma.gnolia!