|
Η πορεία της διδασκαλίας στη διάρκεια μιας διδακτικής ώρας |
|
|
|
21.06.09 |
|
Σελίδα 1 από 6
Μέχρι τώρα οι βασικές μας επιδράσεις, οι σχετικές με τα διδακτικά
μοντέλα που ακολουθούμε είναι κυρίως οι προσωπικές μας εμπειρίες από
την εποχή που ήμασταν μαθητές και αργότερα σπουδαστές στην Καλών
Τεχνών, όπως επίσης επηρεαζόμαστε και από τα αποτελέσματα της
διδασκαλίας μας (τα θετικά ή αρνητικά) καθώς και από τη συνεχή
αυτομόρφωσή μας.
Λείπει δηλαδή όπως έχουμε διαπιστώσει όλοι μας, η οργανωμένη επιστημονική-καλλιτεχνική εκπαίδευση, που θα συνέλεγε όλες αυτές τις εμπειρίες και τις γνώσεις από τη διεθνή παιδαγωγική πρακτική, τη βιβλιογραφία και την εφαρμογή μέσα στα σχολεία, και έτσι θα πρόσφερε μεγαλύτερες και ποιοτικά καλύτερες δυνατότητες στη διδασκαλία των καλλιτεχνικών.
Ποιοτικά καλύτερες δυνατότητες είναι να μπορείς να επιτύχεις τους εκπαιδευτικούς σου στόχους στο λιγότερο δυνατό χρόνο με τη μικρότερη σπατάλη δύναμης, τόσο από μεριάς μαθητή όσο και από μεριάς καθηγητή, επιτυγχάνοντας παράλληλα τα δυνατόν καλύτερα αποτελέσματα.
Παρακάτω παρουσιάζεται με σύντομο τρόπο, μια εφαρμογή γενικής διδακτικής στο μάθημά μας. Αναφέρεται μόνο σ’ ένα πρόβλημα, στην οργάνωση της διδακτικής πορείας της διδασκαλίας η οποία βασίζεται πάνω στα φυσικά στάδια (φάσεις) της μάθησης: την εντύπωση, την οικειοποίηση και την έκφραση. Ο Herbart* στα τέλη του περασμένου αιώνα ήταν ο πρώτος που διαίρεσε την πορεία της διδασκαλίας σε 4 φάσεις. Με αυτό τον τρόπο, από πλευράς διδακτικής ύλης διέκρινε τη σαφήνεια, τη σύγκριση, το σύστημα και τη μέθοδο, που αντίστοιχα από την πλευρά τους οι μαθητές κατά την διάρκεια της μάθησης ακολουθούσαν 4 παράλληλες φάσεις: την ανάλυση, την σύνδεση, την σύλληψη και την εφαρμογή. Ο Έρβαρτος (όπως μεταφραζόταν στα Ελληνικά το όνομα του Herbart!) σήμερα πλέον θεωρείται ξεπερασμένος διότι π.χ. οι παιδαγωγοί που βασίζονται στα δεδομένα της σύγχρονης ψυχολογίας, θεωρούν ότι η φυσική πράξη της μάθησης αρχίζει από την παρατήρηση του όλου και στη συνέχεια ο μαθητής αναλύει και κατανοεί τα μέρη. Στην εποχή του ο Herbart ξεκινούσε πρώτα από την ανάλυση του όλου, δηλαδή ξεκινούσε πρακτικά από το μέρος.
|