Άρθρα τεύχους

Η πολιτιστική μας πραγματικότητα
Η Ένωση στη μεγάλη απεργία και τις κινητοποιήσεις των καθηγητών
Υπόμνημα - Τα αιτήματα της Ένωσης
Στη μνήμη του συναδέλφου μας Μάνθου Παπαγεωργίου, γλύπτη - καθηγητή Μ.Ε.
Για την αξιοποίηση του εποπτικού υλικού
Η διασπορά των καθηγητών Καλλιτεχνικών από τα Γυμνάσια - Λύκεια στα Δημοτικά
Τα καλλιτεχνικά στην εκπαίδευση
Μέθοδος απεικόνισης αντικειμένων εκ του φυσικού
Αισθητική αγωγή και σχολείο - συμπεράσματα από μια σύντομη ιστορική αναδρομή
Η σύγχρονη εικαστική αγωγή
Αισθητική αγωγή – μέσο μόρφωσης
Ο μαθητής μπροστά στο έργο τέχνης
Το θέατρο στο Γυμνάσιο - στόχοι και συμπεράσματα
Η πορεία της διδασκαλίας στη διάρκεια μιας διδακτικής ώρας
Μουσείο – εκπαίδευση
Παρθενώνας
Εκπαιδευτικά προγράμματα στην Ακρόπολη
Εκπαιδευτικά προγράμματα στο μουσείο κυκλαδικής και αρχαίας ελληνικής τέχνης
Εκπαιδευτικά προγράμματα στο μουσείο Μπενάκη
Το μήνυμα που φέρνει το προσωπείο
Εκπαιδευτικά προγράμματα στην εθνική πινακοθήκη και μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
Το παιχνίδι με τους σπάγγους
Μια τεχνική ανάμεικτη: τέμπερα και σινική μελάνη
Μια χρωματική άσκηση
Από τον εμπειρισμό στη γνώση
Η οπτική πλευρά του περιβάλλοντος
Κούκλες από παπιέ-μασέ
Η παρακίνηση στο δημιουργικό παιχνίδι
Η χαρακτική: σύντομα ιστορικά στοιχείο και ορισμένες πρακτικές υποδείξεις για τη δουλειά στο σχολείο
Το τύπωμα στο σχολείο
Το διακοσμητικό σχέδιο και η εφαρμογή του πάνω στο ύφασμα
Εκθέσεις μελών της Ένωσης
Παρουσίαση νέων εκδόσεων
Δραστηριότητες στα σχολεία
Το μήνυμα που φέρνει το προσωπείο Εκτύπωση E-mail
21.06.09
Ευρετήριο άρθρου
Το μήνυμα που φέρνει το προσωπείο
Σελίδα 2
Σελίδα 3
Σελίδα 4
Σελίδα 5
Σελίδα 6
Σελίδα 7
Σελίδα 8
Σελίδα 9
Σελίδα 10
Σελίδα 11
Σελίδα 12
Σελίδα 13
Σελίδα 14
Σελίδα 15
Σελίδα 16

Μέσα στο συνεχές ψάξιμο για θεματολογία και υλικό από τον ατέλειωτο χώρο της τέχνης, για να μπορέσουν να εκφρασθούν τα παιδιά-δημιουργοί, κατά τρόπο πολλαπλά θετικό, σταμάτησα πέρσι, για λίγο, στις μάσκες-προσωπεία, περίπου κατά την περίοδο του καρναβαλιού.
Στην προσπάθεια να δοθεί στους μικρούς δημιουργούς η σημασία-διάσταση, και το μήνυμα που φέρνει το προσωπείο, πέρα από την απλή μεταμόρφωση, τους έδειξα και δείχνω τη θαυμαστή πορεία της μάσκας, σ’ όλους τους λαούς που σημείωσε μεγάλη ανάπτυξη και ειδικότερα στους «πρωτόγονους», μέσα από μια προσωπική πανεπιστημιακή μελέτη γύρω από τα προσωπεία, με κείμενο από γαλλική βιβλιογραφία και με δική μου εικονογράφηση των αυθεντικών προσωπείων. Το κείμενο μετέφρασα από τα γαλλικά και το προσφέρω στο περιοδικό «Εικαστική παιδεία», μαζί με όλη την εικονογραφημένη μελέτη.

Μετά την ιστορική αναφορά (χωρίς κουραστικές για το παιδί λεπτομέρειες) γύρω από το προσωπείο, οι μικροί δημιουργοί κατασκευάζουν το δικό τους έργο τέχνης, το δικό τους προσωπείο, φτιάχνοντας πρώτα το σκελετό του με σύρμα (όχι πολύ σκληρό ούτε πολύ μαλακό), έτσι που να παίρνει το ανάλογο σχήμα ενός προσώπου (βλέπε σχέδιο).

Αφού ολοκληρώσουν το σκελετό της μάσκας, σκεπάζουν το σύρμα με λωρίδες από εφημερίδες, μουσκεμένες, (papier-mâché), μέσα σε αραιό μείγμα αλευρόκολλας (αλεύρι ή γύψος-νερό) και αφού καλυφθεί όλος ο σκελετός, μένει στον ήλιο, μέχρι να στεγνώσει και να σκληρύνει όλη η μάσκα. Κατόπιν τη ζωγραφίζουν με διάφορα χρώματα και μερικές φορές προσθέτουν και άλλα υλικά, όπως μαλλιά κ.λπ. Έτσι έχουν νιώσει όλη σχεδόν την ένταση της δημιουργίας ενός προσωπείου, όπως την ένιωθε και τη νιώθει ο «πρωτόγονος κατασκευαστής των προσωπείων».

Ακολουθώντας αυτή τη διαδικασία, τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν πραγματικά αριστουργήματα τέχνης, που βγαίνουν μέσα από τα χέρια τους και συγχρόνως να πλησιάσουν έστω και λίγο στο ερώτημα που τίθεται από τη γέννηση της μάσκας: ποιο προσωπείο είναι το αληθινά δικό μας; Στη συνέχεια της μελέτης εκτίθενται και δημιουργίες μαθητών και μαθητριών του 1ου Γυμνασίου Χολαργού — προσωπεία σε όγκο — και των τριών τάξεων Α', Β’ και Γ'.

Εντυπωσιακό είναι το συμπέρασμα που βγαίνει αν κοιτάξει κανείς τις θαυμαστές αυτές παιδικές δημιουργίες:

— Τα προσωπεία των σημερινών μικρών δημιουργών μοιάζουν με αυτά των μεγάλων «πρωτόγονων κατασκευαστών προσωπείων».

— Κατασκευάζοντας κάθε παιδί το δικό του προσωπείο, αποτυπώνει ασυναίσθητα πάνω σ’ αυτό, κάτι από τον ψυχισμό του, κι αυτό φαίνεται έντονα.