|
Το παιχνίδι με τους σπάγγους |
|
|
|
21.06.09 |
Για να πετύχει κανείς καθολική μέθεξη στη διδασκαλία των καλλιτεχνικών
μαθημάτων στο Γυμνάσιο πρέπει κατά καιρούς να προκαλεί διάφορα
ερεθίσματα σε όλα τα παιδιά.
Γιατί είναι γεγονός ότι όλοι οι μαθητές δεν διαθέτουν το εξαιρετικό ταλέντο και την απαραίτητη έφεση, ούτε την αισθητική καλλιέργεια που απαιτεί η καλλιτεχνική δημιουργία. Επομένως με διάφορα εικαστικά παιχνίδια κινούμε το ενδιαφέρον όλων των μαθητών μιας τάξης και δημιουργούμε ένα ευχάριστο κλίμα καλλιεργώντας μια προδιάθεση για δημιουργία. Ένα τέτοιο ευχάριστο παιχνίδι διδάχθηκε και διδάσκεται στο Πειραματικό Γυμνάσιο της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης και είχε πράγματι εκπληκτικά αποτελέσματα. Είναι το παιχνίδι με τους σπάγγους.
Βυθίζουμε ένα κομμάτι σπάγκο σε μελάνι ή σε χρώμα και κρατώντας τη μία άκρη του αφήνουμε να πέσει στο χαρτί, έτσι ώστε να δημιουργήσει έναν ελεύθερο κυματιστό σχηματισμό (Σχ. 1).
Κρατώντας την άκρη, βάζουμε ένα φύλλο χαρτί πάνω στο σχηματισμό που έχει δημιουργήσει ο σπάγγος και το συγκρατούμε απαλά με την παλάμη. Τραβούμε τώρα ανάλαφρα και αργά το σπάγκο ανάμεσα από τα δύο χαρτιά (Σχ- 2).
Αν και είναι αδύνατο να έχουμε πλήρη έλεγχο αυτής της τεχνικής μπορούμε να δημιουργήσουμε ενδιαφέροντα εφέ και να οξύνουμε αφάνταστα τη φαντασία των παιδιών. Είναι πράγματι ένα πολύ διασκεδαστικό παιχνίδι για τα παιδιά και έχει πολλές επεκτάσεις στον ψυχικό και πνευματικό τους κόσμο. Ασκούν τη φαντασία τους, πλουτίζουν σε εκφραστικά μέσα, σε επινοητικότητα, σε συνέπεια, σε ευρύτητα σκέψης, σε ΑΓΑΠΗ, σε δύναμη. Η τέχνη ανοίγει το δρόμο προς την εξέλιξη της προσωπικότητας.
Τα παιδιά για να δημιουργήσουν πρέπει να ποτιστούν με τη δική μας πίστη. Είναι στα χέρια μας σαν τον πηλό, μπορούμε με την αγάπη μας να τα κάνουμε ακόμη και θεούς αν αληθινά εμείς το θέλουμε. Με την τέχνη θα βοηθήσουμε τα παιδιά αν όχι να γίνουν δημιουργοί, τουλάχιστον να γεύονται τη χαρά της δημιουργίας. Έτσι θα μπορούν πάντα να βρίσκουν μια όαση μέσα στην τεχνοκρατούμενη εποχή μας και να τροφοδοτούν το συναίσθημα που συνέχεια κινδυνεύει από την απειλή της ωμής εκλογίκευσης. Τέλος στο σχήμα 3 βλέπουμε τα αποτελέσματα της άσκησης και το κορύφωμα της φαντασίας των παιδιών. Το τυχαίο γεγονός γίνεται μαγικό κλειδί, μια αφετηρία που ανοίγει νέους ορίζοντες στο μυαλό των παιδιών, κινητοποιεί το συναίσθημα και τα καθοδηγεί στη σύλληψη μορφών ή διαφόρων συνθέσεων που μπορούν να τις ολοκληρώσουν με την προσθήκη στοιχείων τα οποία η δική τους τεχνική θα προσδιορίσει.
ΡΕΝΑ ΑΝΟΥΣΗ: Ευαγγελική Σχολή Ν. Σμύρνης
|