O πολιτικός χαρακτήρας των αλλαγών μέσω των νέων νομοθετημάτων - Ένωση Εκπαιδευτικών Εικαστικών Μαθημάτων

Είναι κοινή διαπίστωση πλέον. Ότι το Πανεπιστήμιο στις μέρες μας διέρχεται οξύτατη κρίση. Μια κρίση που εκδηλώνεται στο σύνολο των λειτουργιών του και που επιδρά αποφασιστικά στο χαρακτήρα και τον κοινωνικό του ρόλο. Η κρίση έχει αγκαλιάσει το σύνολο των δραστηριοτήτων του, στη μορφή και στο περιεχόμενο, γεγονός που τείνει να αμφισβητήσει την ίδια του την ύπαρξη από την άποψη του επιστημονικού, ερευνητικού, κοινωνικού και ευρύτερα παιδαγωγικού του ρόλου και αποστολής.

Το υπόβαθρο αυτής της κρίσης είναι η αταλάντευτη και πιστά προσηλωμένη στο στρατηγικό στόχο, ασκούμενη πολιτική από την πλευρά των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων, που στο χώρο της Α.Ε. είναι η εμπορευματοποίηση της γνώσης και η πλήρης υποταγή της λειτουργίας του Πανεπιστημίου στις απαιτήσεις των μεγάλων συμφερόντων. Ήδη τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι γνωστά και καταστρεπτικά. Αποφασιστική μείωση των δημοσίων δαπανών για την ανώτατη εκπαίδευση. Αναζήτηση χρηματοδότησης από τον ιδιωτικό- επιχειρηματικό τομέα. Εκποίηση της περιουσίας των Πανεπιστημίων και των επιστημονικών επιτευγμάτων της έρευνας. Ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και παροχή υπηρεσιών. Δίδακτρα στις σπουδές κ.α. Παράλληλα με τα παραπάνω, προωθούνται οι αλλαγές στα προγράμματα σπουδών, που εναρμονίζονται με τις απαιτήσεις των επιχειρήσεων. Αλλάζει η διάρθρωση των σπουδών για να παραχθεί ένα αναλώσιμο εργατικό επιστημονικό δυναμικό, στο πλαίσιο μιας υποβαθμισμένης κατάρτισης, με στόχο τη συνεχή εναλλαγή επαγγελμάτων, ανάλογα με την πίεση της αγοράς εργασίας. Κι όπως φαίνεται από εδώ και έπειτα η πρόσβαση στην ολοκληρωμένη γνώση θα είναι προνόμιο μιας μικρής μειοψηφίας-ελίτ που θα διαθέτει, ταυτόχρονα και την οικονομική δυνατότητα να αντεπεξέλθει στις οικονομικές δαπάνες. Εκεί όμως που τα πράγματα διαφοροποιούνται έντονα είναι η σχέση του Πανεπιστημίου με την επιστημονική αλήθεια και τις ίδιες τις επιστήμες. Δυστυχώς το Πανεπιστήμιο τις περισσότερες φορές δεν έχει ως αποκλειστικό καθήκον την αναζήτηση της επιστημονικής αλήθειας, γιατί πώς να το κάνουμε τα συμφέροντα της λεγόμενης ελεύθερης αγοράς δε συμβαδίζουν με την επιστημονική αλήθεια και βρίσκονται πολλές φορές σε σύγκρουση.

Ένα Πανεπιστήμιο υποταγμένο στην αγορά σημαίνει ότι υπηρετεί αποκλειστικά το άμεσο κέρδος. Κατ’ επέκταση, διαφοροποιείται η σχέση του Πανεπιστημίου με τα επιστημονικά αντικείμενα. Θα ευνοούνται εκείνα τα επιστημονικά αντικείμενα που βοηθούν τις επιχειρήσεις στην αύξηση των κερδών τους, ενώ, προφανώς θα παραμελούνται ή θα εγκαταλείπονται τα “μη-κερδοφόρα”. Συνεπώς η επιστήμη ως παραγωγική δύναμη δεν θα χρησιμοποιείται για να καλύψει τις κοινωνικές ανάγκες, άρα και περισσότερο θα χάνει το κοινωνικό της περιεχόμενο. Δημιουργούνται όλες εκείνες οι προϋποθέσεις ενός “εμπορικού-λογιστικού” Πανεπιστημίου όπου θα ασχολείται με εκείνους τους τομείς που θα είναι “ελκυστικοί” σύμφωνα με τους κανόνες της αγοράς και που θα του αποφέρουν κερδοφορία.

Προηγούμενο - Επόμενο>>

[ Πίσω ]