|
Η χαρακτική: σύντομα ιστορικά στοιχείο και ορισμένες πρακτικές υποδείξεις για τη δουλειά στο σχολείο |
|
|
|
21.06.09 |
|
Σελίδα 3 από 3
Η χρήση της σινικής μελάνης
Υλικά:
1. Μπουκαλάκι σινική μελάνι μαύρο
2. Πινελάκια
3. Πενάκι
4. Οδοντογλυφίδες
5. Καλάμια κομμένα
6. Σφουγγαράκι πλαστικό ή φυσικό
7. Χαρτί τυλιγμένο στο πίσω μέρος του πινέλου, ποτισμένο με σινική
8. 1 πλαστικό μπουκάλι με νερό
9. 1 βαμβακερό κουρελάκι.
Τα προβλήματα σύνθεσης είναι πάντα ίδια, έτσι μας απασχολεί εδώ η τεχνική.
Με κάθε υλικό, πενάκι, οδοντογλυφίδα κ.λπ. πρέπει να φτιάξουμε 8-10 τόνους απ’ το απόλυτο μαύρο μέχρι το λευκό.
Όλα τα σύνεργα δίνουν ένα διαφορετικό αποτέλεσμα και φυσικά όταν τα μεταχειριστούμε σε βρεγμένο χαρτί. Το πρώτο θέμα π.χ. τρία δέντρα θα κρατηθεί για τρία ακόμα μαθήματα μόνο που κάθε φορά θα γίνεται και με μια άλλη τεχνική.
Πρώτα με διασταυρωμένες γραμμές με πενάκι, μετά με γραμμές μιας φοράς με καλαμάκι και τέλος με σφουγγαράκι πάνω σε βρεγμένο χαρτί.
Χρησιμοποιώντας τόνους του μαύρου μπορούμε να δώσουμε την εντύπωση χρωματικής αρμονίας χωρίς να χρησιμοποιούμε χρώματα καθ’ αυτά.
Τα σχήματα δημιουργούν νέους χώρους που πρέπει να είναι αρμονικοί.
Η φορά της πινελιάς ή της γραμμής, πρέπει να ακολουθεί τη φορά της φόρμας.
Σίγουρα για να βγει ένα σωστό έργο, πρέπει να έχει σωστή σύνθεση, σωστό τόνο και τέλος άψογη τεχνική. Προς το τέλος των μαθημάτων δίνει κανείς σαν θέμα:
α) αφίσες μικρών διαστάσεων με κολλάζ από εφημερίδες (μαύρο-γκρι-άσπρο) και σε συνδυασμό με σινική μελάνη,
β) εξώφυλλο βιβλίου (μαύρο-άσπρο) γίνονται ασκήσεις σκίτσων εκ του φυσικού με οδοντογλυφίδα ή ακόμα και γελοιογραφικών σκίτσων.
Τα υπόλοιπα μαθήματα συνεχίζονται με αναλύσεις των έργων των παιδιών στον πίνακα. Σ αυτές τις αναλύσεις προσέχουμε:
1) Το έργο να’ ναι στο θέμα.
2) Να διαβάζεται η σύνθεση (επισημαίνουμε τα τυχόν λάθη).
3) Ανάλυση του τόνου (αν είναι σκίτσο ή τονικό σχέδιο).
4) Διαβάζουμε τις ενώσεις της φόρμας σχηματικά ή χρωματικά.
5) Τελικά συζητάμε την ποιότητα τεχνικής.
Στην αρχή τα πρώτα μαθήματα κρίσεων γίνονται από το δάσκαλο (ζωγράφο) μετά τη θέση του παίρνουν με τη σειρά τα παιδιά που συζητούν μεταξύ τους, συμφωνούν-διαφωνούν ενώ ο δάσκαλος κάνει στο τέλος τις διορθώσεις.
Με τα μαθήματα σινικής τα παιδιά συνηθίζουν σιγά-σιγά στο μαύρο, άσπρο... διακρίνουν το χρώμα ακόμα και σ’ ένα μαύρο-άσπρο σχέδιο και ξεχωρίζουν το σκίτσο απ’ τη ζωγραφιά. Έτσι είναι κάπως προετοιμασμένα για τη χαρακτική.
ΑΡΙΑ ΚΟΜΙΑΝΟΥ:
1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθηνών
|
