Άρθρα τεύχους

Aς τους σταματήσουμε...
Yπηρεσίες κατάρτισης αντί Aνώτατης Eκπαίδευσης
Η επικαιρότητα της συζήτησης για την πολιτική της ΕΕ στην Ανώτατη Εκπαίδευση
Oι επιπτώσεις στις σπουδές των Εικαστικών Tεχνών - Κουζέλης
Κάνοντας την Τέχνη μόδα
Oι επιπτώσεις στις Σχολές Καλών Tεχνών - Διβάρης
Aπό το «κλασικό» αστικό Πανεπιστήμιο στο Πανεπιστήμιο της «αγοράς»
O πολιτικός χαρακτήρας των αλλαγών μέσω των νέων νομοθετημάτων
Εμπλουτισμός ή συρρίκνωση των σπουδών τέχνης;
Περικοπές ωρών στα Μουσικά Σχολεία
Ένας χρόνος χωρίς Ιστορία στα Μουσικά Σχολεία
Ιστορία της τέχνης; Τέλος
Τι είναι Τέχνη;
Σκέψεις πάνω στο έργο του Θεοτοκόπουλου και αντικειμενικές αξίες στις συνθέσεις του
Λόβις Κορίντ
Μάριο Μαρίνι, Mαγιόλ, Δημήτρης Καλαμάρας
Επιστήμη και Τέχνη, η διεπιστημονικότητα στην εκπαιδευτική πράξη
Η γεωμετρία, ο κάναβος και οι θραυσματικοί μετασχηματισμοί
Η γεωγραφία της μεταμοντέρνας εποχής
Αφιέρωμα στον Keith Haring - Τα τοτέμ του τώρα
«Μηχανική Καλλιέργεια» στο χτες και το σήμερα
Oι μαθητές παρεμβαίνουν στο περιβάλλον του σχολείου και της γειτονιάς
Bιωματικές, δημιουργικές δραστηριότητες με αφορμή έναν περίπατο στη φύση
Κατασκευάζοντας Οrigami
Το 2ο Γυμνάσιο Ναυπλίου προσεγγίζει την comedia dell’arte
Σχολικό Θέατρο: βήματα σε πιο σύγχρονες μορφές και θεματικές αναζητήσεις
Η αλληλεγγύη των μαθητών ασπίδα στη μοναξιά και την επιθετικότητα
Ρυθμός-σύνθεση: Δημιουργούμε με το σώμα μας!
Τα σχολικά μαθήματα, πηγή έμπνευσης για τα εικαστικά
Τα μορφωτικά αποτελέσματα της συνεργασίας των εικαστικών με τα άλλα μαθήματα
Σύνοψη βασικών στοιχείων και εννοιών
Συγκριτική θεώρηση της Ιστορίας της Τέχνης
Παιχνίδι με κόκκινο – κίτρινο – μπλε
Aπό το «κλασικό» αστικό Πανεπιστήμιο στο Πανεπιστήμιο της «αγοράς» - Εισαγωγή Εκτύπωση E-mail
21.01.07
Ευρετήριο άρθρου
Εισαγωγή
Σελίδα 2
Σελίδα 3
Σελίδα 4
Σελίδα 5
Σελίδα 6

Οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται να συμπληρώνουν την  ελλειμματική τους μόρφωση σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους μέσα από τα ινστιτούτα δια βίου κατάρτισης  με γνώμονα τις κυμαινόμενες ανάγκες των εργοδοτών  αγοράζοντας πακέτα μαθημάτων. Δεν υπάρχει  αγορά στον τέλειο ανταγωνισμό χωρίς την τέλεια  κινητικότητα των καταναλωτών. Οι καταναλωτές πρέπει  να έχουν πρόσβαση στο σύνολο των παραγωγών.  Με τον τρόπο αυτό διασυνδέεται η «εναρμόνιση» που  λέμε, η ποιότητα, η κινητικότητα, που στοχεύει στην  ανάπτυξη μιας ανταγωνιστικής αγοράς εκπαίδευσης.

Και κλείνω αναφέροντας μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα  της αξιολόγησης στην Ευρώπη από τη  Μεγάλη Βρετανία, όπου εφαρμόζεται η αξιολόγηση  από το 1991 κάτω από το σχέδιο Research Assessment  Exercise, το περίφημο RAE.
Στις 24/4/2002 διαβάζουμε στο βρετανικό Τύπο: «Είναι  ζωτικής σημασίας το γεγονός ότι το Imperial  College διοικείται ως πανεπιστημιακή επιχείρηση. Ο  Sir Richard Sykes, a captain of industry, δημιούργησε  την Claxus Smith Clain Medicine, αναδιοργανώνει  το βαρύ πυροβολικό της Βρετανίας.»

28/3/2002:«Τώρα ευκολότερα πτυχία. Τα Πανεπιστήμια  χαμήλωσαν τα στάνταρτς ώστε να αυξηθεί ο αριθμός  των φοιτητών. Με αυτόν τον τρόπο επιτρέπουν να  αποφοιτούν λιγότεροι ικανοί φοιτητές».

24/7/2004:«Τα τελευταία δέκα χρόνια έκλεισαν τις  πόρτες τους περισσότερα από τα 30% των Τμημάτων  Φυσικής. Έχουν επίσης εξαφανιστεί 10 Τμήματα Χημείας.  Η επιδημία αυτή αναμένεται να έχει μεγάλη επίδραση  στις ερευνητικές δραστηριότητες στη Μεγάλη  Βρετανία».

15/5/2004: Ο Sir Harry Grotto -έχει πάρει το Νόμπελ  της Χημείας το 1996- δηλώνει: «Πολλοί αντιπρυτάνεις,  αντί να χρησιμοποιούν τα αποτελέσματα της αξιολόγησης  για να ενδυναμώσουν την επιστημονική  τους βάση, συστηματικά τα χρησιμοποιούν σαν επιχείρημα  για να εξαφανίσουν ακόμη και Τμήματα με  σχετικά ισχυρές ερευνητικές δραστηριότητες».

Και τέλος η εικόνα ολοκληρώνεται από τη δήλωση  της Dr Brenta Colley, Vice Chancellor στο British Open  University: 1/2/2005: «Η άφιξη των δυνάμεων της αγοράς  δημιούργησε κάποια προβλήματα πολύπλοκα  κοινωνικά που θέτουν κάποιες δύσκολες ερωτήσεις  στους πολιτικούς και στις ηγεσίες των πανεπιστημίων.  Χρειάζεται όλοι να αναρωτηθούμε τι θεωρούμε  δεδομένο στα ιδρύματα τα οποία έχουν υπηρετήσει  την κοινωνία για τόσον καιρό, τόσο καλά, και τι χρειάζεται  για να προστατευτούν από τις παντοδύναμες  δυνάμεις της αγοράς. Πιστεύω, ότι τα Πανεπιστήμια,  αντιπροσωπεύοντας τα υψηλότερα ιδανικά της κοινωνίας  μας, πρέπει να λειτουργούν πράγματι με υψηλότερα  στάνταρτς απ’ ό,τι άλλοι οργανισμοί. Όμως  πιστεύω επίσης ότι αυτά τα υψηλά ιδανικά βρίσκονται  σε κίνδυνο σ’ ένα σύστημα εγκαταλελειμμένο  στις δυνάμεις της αγοράς».

Γιώργος Τριμπέρης:
Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών,  Tμήμα Φυσικής, Μέλος Ε.Γ. ΠΟΣΔΕΠ




Digg!Reddit!Del.icio.us!Facebook!Slashdot!Netscape!Technorati!StumbleUpon!Newsvine!Furl!Yahoo!Ma.gnolia!