Άνοιγμα των εργασιών του ετήσιου πανελλαδικού Συνεδρίου, από την πρόεδρο της Ένωσης Καθηγητών Καλλιτεχνικών Μαθημάτων Ζωή Χατζή, την Τετάρτη  2 Σεπτεμβρίου 2009 στην ΑΣΚΤ.

Θα ήθελα πριν απ’ όλα να καλωσορίσω θερμά τους εκπροσώπους των φορέων, τους καλεσμένους μας κι όλους τους συναδέλφους εικαστικούς που βρίσκονται σήμερα εδώ για να πάρουν μέρος στις εργασίες του συνεδρίου, στην ετήσια αυτή πανελλαδική μας συνάντηση.

Μια συνάντηση που, όπως γνωρίζετε, πραγματοποιείται στην αρχή της σχολικής χρονιάς, αδιάλειπτα, κάθε χρόνο επί πολλά – πολλά ήδη χρόνια, έχοντας καθιερωθεί στην πράξη σαν ένας πολύ σημαντικός για τη στήριξη της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, θεσμός.  Όχι υπό κρατική κηδεμονία ή επιβεβλημένος σαν δημοσιοϋπαλληλική υποχρέωση, αλλά σαν ένα συλλογικό εγχείρημα, βασισμένο στην εθελούσια συμμετοχή, την αυτενέργεια και την πρωτοβουλία των εικαστικών καλλιτεχνών.

Σ’ αυτό συνοψίζεται εξ’ άλλου η ουσία και η βασική σημασία των εργασιών των πανελλαδικών μας συναντήσεων, ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες μορφές που παίρνουν και το χαρακτηρισμό (σεμινάρια, συνέδρια κλπ) με τον οποίο κάθε φορά τις προσδιορίζουμε.

Οι εργασίες μας συνεισφέροντας στη διακίνηση ιδεών, την ανταλλαγή απόψεων, τη μεταφορά εμπειριών, την επεξεργασία και συστηματοποίηση εικαστικών και εκπαιδευτικών προτάσεων και κατευθύνσεων, αποτελούν συλλογική κατάχτηση, που χρειάζεται να κάνουμε ότι μπορούμε για να τη διαφυλάξουμε και να την ενισχύσουμε παραπέρα.

Όρος γι’ αυτό είναι η εξασφάλιση της μέγιστης δυνατής συμμετοχής των εικαστικών – εκπαιδευτικών στις εργασίες του συλλόγου μας, η ενδυνάμωση της φωνής της Ένωσης, της αυτοτέλειάς της και όλης της λειτουργίας και δραστηριοποίησής της. Όχι στη βάση μιας πορείας χωρίς πυξίδα, κλίνοντας κατά πώς φυσάει ο άνεμος, αλλά στη σταθερή βάση προώθησης των αιτημάτων μας, και ενεργητικής προάσπισης των αξιών της Τέχνης και της καλλιτεχνικής διδασκαλίας.

Το Συνέδριο που τώρα διοργανώνουμε είμαστε βέβαιοι πως θα δώσει νέα ώθηση στην κατεύθυνση αυτή. Συμπληρώνονται φέτος 28 χρόνια από τότε που πρωτοδιοργανώθηκαν οι ετήσιες συνεδριάσεις μας.

Η σημασία τους δε βρίσκεται βέβαια στη μακροβιότητά τους, αλλά μάλλον η μακροβιότητά τους οφείλεται στη σημασία τους, στη συμβολή τους, με άλλα λόγια στην ανύψωση του συλλογικού καλλιτεχνικού και εκπαιδευτικού προβληματισμού, στη συσπείρωση και τη διαμόρφωση του συνολικού προσανατολισμού δράσης της Ένωσης.

Πριν από το καθαυτό ξεκίνημα των εργασιών και τις εισηγήσεις και συζητήσεις για τα συγκεκριμένα θέματα της εκπαίδευσης τέχνης που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα του Συνεδρίου μας, θεωρήσαμε αναγκαίο να δοθεί μια ευρύτερη εικόνα για τη συνολικότερη κατάσταση που επικρατεί γενικά στην εκπαίδευση.

Ιδιαίτερα για την κατάσταση στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση – που προφανώς μας ενδιαφέρει και μας αφορά άμεσα.

Α)  Το να έχουμε μια ευρύτερη και πιο σφαιρική εικόνα για τα τεκταινόμενα στην εκπαίδευση, σ’ όλες τις βαθμίδες της, είναι χρήσιμο για όλους, και μάλιστα τώρα που ανοίγεται μπροστά μας η νέα σχολική χρονιά.

Χρήσιμο, και από την άποψη ότι μπορεί να προσφέρει υλικό για σκέψη, για μια πληρέστερη διεύρυνση και ανάδειξη των ζητημάτων και κατά συνέπεια και για μια ενίσχυση, έτσι, των δυνατοτήτων της συλλογικής μας συμβολής στην αντιμετώπισή τους.

Β)  Πολλές είναι προφανώς οι πλευρές που θα χρειαζόταν να θίξει κάποιος, προκειμένου να περιγράψει την «κατάσταση» στην εκπαίδευση.