|
21.01.07 |
Η έκδοση της Εικαστικής Παιδείας από την Ένωση Καθηγητών Καλλιτεχνικών Μαθημάτων έρχεται να καλύψει πραγματικές ανάγκες γύρω από τα προβλήματα της Εικαστικής Παιδείας στη Μέση Εκπαίδευση.
Οι καλλιτέχνες-εκπαιδευτικοί έχοντας συνείδηση του ρόλου της Καλλιτεχνικής Παιδείας, παρά τις αυξανόμενες δυσκολίες που συναντούν στην εκπαίδευση, με τις δικές τους δυνάμεις, με την πρωτοβουλία, τη δραστηριότητα και τη δημιουργικότητά τους, ανιχνεύουν και διερευνούν τους δρόμους που θα κάνουν τη διδασκαλία των Καλλιτεχνικών πιο ουσιαστική, την Καλλιτεχνική Παιδεία περισσότερο πλατιά και προσιτή για όλους τους μαθητές.
Η έκδοσή μας έχει σαν στόχο της να συμβάλει στην ανύψωση του διδακτικού περιεχομένου των Καλλιτεχνικών μαθημάτων αλλά και στην προώθηση της λύσης των προβλημάτων που συσσωρεύονται στον κλάδο των εικαστικών εκπαιδευτικών.
Μέσα από την ανταλλαγή ιδεών, ακόμα και συγκρουόμενων και αντιτιθέμενων πιθανά απόψεων, μέσα από την προβολή διαφόρων τεχνικών και την έκφραση ποικίλων διδακτικών εμπειριών, η «Εικαστική Παιδεία» φιλοδοξεί να συγκεντρώσει και να δώσει, όσο είναι σήμερα δυνατόν πιο ζωντανά, συστηματοποιημένες μια σειρά από ιδέες και προτάσεις διδακτικών πειραμάτων και μεθόδων των καλλιτεχνών-εκπαιδευτικών, να προκαλέσει καινούργια δημιουργικά ερεθίσματα ανάμεσα στους συναδέλφους και να ανανεώσει το ενδιαφέρον όλου του κλάδου για την υπόθεση και την προοπτική της Καλλιτεχνικής Παιδείας.
Οι συνάδελφοι καλλιτέχνες-εκπαιδευτικοί δεν είναι βέβαια... λογοτέχνες, ούτε δημοσιογράφοι ή φιλόλογοι. Μα είμαστε βέβαιοι, πως τελικά, όταν οι ίδιοι οι καλλιτέχνες μιλούν για τη δουλειά και τα προβλήματά της, όσο κι αν σε μια πρώτη προσπάθεια οι γραπτές διατυπώσεις μπορεί πιθανά και να χωλαίνουν κάπου-κάπου, όμως τότε ακριβώς μπαίνουμε στην καρδιά του ζητούμενου, δεν «φιλολογούμε» για την Εικαστική Καλλιτεχνική Παιδεία, αλλά εντοπίζουμε τα συγκεκριμένα προβλήματά της, όπως έχουν αναδειχτεί μέσα απ' τη ζωή, την πράξη, την εμπειρία, την καθημερινή αυτομόρφωση και την έρευνα.
Ίσα-ίσα, μέσα από μια τέτοια διαδικασία, οι ίδιοι καλλιτέχνες βοηθιόμαστε να βάλουμε σε μια τάξη τις όποιες σκόρπιες ιδέες, να συγκροτήσουμε και να συστηματοποιήσουμε τις βάσεις για μια πιο σωστή και αποδοτική διδασκαλία.
Στο πρώτο τούτο τεύχος της Εικαστικής Παιδείας είκοσι περίπου συνάδελφοι, καλλιτέχνες, εκπαιδευτικοί, άλλοι παλαιότεροι κι άλλοι νεότεροι, εκθέτουν τις απόψεις και τις μεθόδους τους, ή κάποιες επιμέρους πτυχές της όλης διδασκαλίας τους. Τίποτε δεν είναι «αποκλειστικό» και «τελειωμένο» κι όλα επιδέχονται την κριτική αξιολόγηση και την εφαρμογή ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε ξεχωριστού χώρου, τις δυνατότητες που παρέχονται για την αξιοποίησή τους και το «ταπεραμέντο» του καλλιτέχνη συνάδελφου. Μα όλες αποτελούν χρήσιμες εμπειρίες και προσφέρονται, πιστεύουμε, για μια δημιουργική συζήτηση.
|
