« ….η συγκεκριμένη  παρουσίαση δεν είναι κάτι άλλο παρά το κλείσιμο, (στοχεύω ανελικτικά), ενός  κύκλου να αντιπροσωπεύεται  κυρίως από  δύο θεματικές  με έργα παραστατικά η μία, κάτω από τον τίτλο   « Μπαλάντα  για την ζωή σε μια μεγαλούπολη» και την πιο πρόσφατη δουλειά μου με έργα αφηρημένα, κάτω από τον τίτλο « Ατέρμονα». 

Ουσιαστικά τα δύο αυτά σκέλη (παραστατικό και αφηρημένο) δεν είναι παρά  οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Αποτελεί λοιπόν για μένα μια διαδρομή ολοκλήρωσης το να διατρέξω ξεχωριστά  και τις δύο αυτές διαδρομές και πολύ περισσότερο να συστηθώ μέσα από το διττό αλλά και συνάμα συμπληρωματικό, μεταξύ των δύο μερών του, χαρακτήρα αυτής της δουλειάς. 

Θεωρώ σαφέστατα ότι στο μεγάλο σχολείο της ζωής καθώς  επίσης και της τέχνης οφείλου -με να παραμείνουμε μαθητές . Νομίζω ότι μέσα από αυτή τη στάση ζωής ανατρέπουμε τη δημιουργία ενός θνησιγενούς συστήματος ( ακαδημαϊσμός – μανιέρα) και κατ’ αναλογία κερδίζουμε μια ποιότητα με χαρακτηριστικά ανελικτικά. 

Προσωπικά αυτό που ονομάζουμε μεταμοντερνισμό το θεωρώ μια πρώιμη αναγέννηση και μάλιστα νομίζω ότι ήδη είμαστε μπροστά στην επιτακτική ανάγκη μιας ανασύνθεσης των κεκτημένων  αυτού που ονομάσαμε μοντέρνο η προοδευτικό  σε μια  σύγχρονη αναγέννηση  που κατά τη γνώμη μου είναι αδύνατη χωρίς το «καθρέφτισμα» που μας προσφέρει σα σημείο αναφοράς  και  μέτρου ο φυσικός κόσμος. Ο Τίτλος της έκθεσης ΕΞΟΔΟΣ  υποτάσσει  και χρωματίζει  δυνητικά προς αυτή τη κατεύθυνση την όλη παρουσίαση. 

Τέλος πιστεύω ότι το εννοιολογικό στοιχείο εκτεθειμένο χωροχρονικά όσον αφορά την μονομέρειά των μέσων του ή έστω ένα αβάσταχτο - σχεδόν μηδενιστικό μινιμαλισμό, αναζητά να ενδυθεί και πάλι την μαστοριά του τεχνίτη και πολύ μόχθο για να αποδείξει την τιμιότητά του…»

Έκθεση Ζωγραφικής Ιωάννη Μαυρικάκη με θέμα «Έξοδος», διοργανώνεται από το Δήμο Πατρέων στο Αρσάκειο Πατρών 

(οδός Μαιζόνος 19) από 9 – 16 Ιανουαρίου 2010.

Εγκαίνια έκθεσης: 9 Ιανουαρίου ώρα 20:00

Ώρες επίσκεψης καθημερινά: 17:00 – 21:00

«ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥΠΟΛΗ»

 Η συγκεκριμένη δουλεία δεν είναι άλλο παρά ένα λυπητερό τραγούδι - μια μπαλάντα για την ζωή στην μεγαλούπολη. Η χαρακτηριστική ονομασία “Seeing Through” που δίνεται και σαν τίτλος σε δύο από τις συνθέσεις θα μπορούσε στην κυριολεξία να είναι και το χαρακτηριστικό μοτίβο που διαπερνά όλη αυτή την σειρά έργων αποκαλύπτοντας παράλληλα όχι μόνο την εννοιολογική της προσέγγιση αλλά και αυτή την μορφοπλαστική. Ο καλλιτέχνης διαμορφώνει και παράλληλα αποκαλύπτει μια διψασμένη για τη φύση ματιά η οποία εντείνεται ηδονικά και παράλληλα νοσταλγικά από τα κοντράστα ενός σκηνικού που κατ’ ευφημισμό ονομάζεται «πολιτισμός» . Η ανθρώπινη φιγούρα, όπου υπάρχει, φευγαλέα, απρόσωπη, μοναχική, πυροδοτεί σημειολογικά και ως εκ τούτου εννοιολογικά την εικόνα εισάγοντας ένα στοιχείο δραματικό, πάνω σε μια ενορχηστρωμένη υφολογικά γι’ αυτό αίσθηση, με προεκτάσεις και προβληματικές για την ζωή, τον θάνατο και την έννοια του χρόνου.

«ΑΤΕΡΜΟΝΑ»

Η φιλοσοφία της συγκεκριμένης δουλειάς κινείται πάνω σε δύο διαπλεκόμενους άξονες, αισιοδοξώντας όσον αφορά τον πρώτο άξονα την σύνθεση αφηρημένων μορφοπλαστικά στοιχείων όπως υποβάλλονται από το ίχνος μιας πηγαίας κίνησης, με  στοιχεία και τεχνικές  περισσότερο παραδοσιακές  που αναδεικνύουν την φόρμα με την χρήση του φωτός και της σκιάς.

Όσον αφορά τον δεύτερο άξονα, διερευνά την δυνατότητα ανακούφισης της κίνησης του καλλιτέχνη με την εισαγωγή εκ νέου του φυσικού του ρυθμού, θέτοντας ως αφετηρία μια δραστηριότητα εκτόνωσης για την δημιουργία ενός ολότελα αυθεντικού ίχνους (πάνω στην ζωγραφική επιφάνεια) και ακολούθως μέσα στην διαδικασία αναζήτησης της φυσιολογίας της φόρμας όπως αυτή η ίδια υποβάλλεται από την διαλεκτική σχέση του καλλιτέχνη με το εξελισσόμενο πλαστικά ίχνος . Το έργο με την συμβολική ονομασία  “ POLLOCK’S MONUMENT ” , αποτίνει φόρο τιμής στον σκαπανέα αυτόν της μοντέρνας τέχνης, αλλά την  ίδια στιγμή επιχειρεί  την  δημιουργία ενός «μνημείου» ορόσημου και απευθύνεται υπαινικτικά σε ένα κοινό που αναζητά εκ νέου, όχι την αναβίωση αλλά την αξιοποίηση των κατακτήσεων του παρελθόντος. 

 

Ο Ιωάννης Μαυρικάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Το 1977 εισάγεται με υποτροφία και την καλύτερη βαθμολογία στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Σπουδάζει και παίρνει πτυχίο Ζωγραφικής με δασκάλους τον Δημήτρη Μυταρά και τον Παναγιώτη Τέτση.

Ο Ι.Μαυρικάκης έχει λάβει μέρος σε ένα αριθμό εκθέσεων και περισσότερα από τα έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Από το 1987 έχει εργαστεί σαν καθηγητής Αισθητικής Αγωγής στη Μέση Εκπαίδευση και από το 2003 διδάσκει στο Μουσικό Σχολείο Τρικάλων.

Ioannis Mavrikakis was born in Athens in 1959. In 1977 he entered the School of Fine Arts at Athens University, having won a scholarship of excellence. During his studies he was taught by Prof. Dimitris Mytaras in his first year and then for the remainder of his studies by Prof. Panayiotis Tetsis.

Mavrikakis has taken part in a number of exhibitions and most of the his paintings can be found in private collections both in Greece and abroad.

Since 1987 he has been working as a teacher of Fine Arts in various high schools and he is presently teaching at the Music school of Trikala in Greece.