Ας αποφασίσει το ΥΠΕΠΘ. Θέλει Εικαστικά (από εικαστικούς) στα Δημοτικά Σχολεία ή όχι; Κι αν υποθέσουμε ότι θέλει, γιατί επιμένει σ’ ένα πρόγραμμα διδασκαλίας τους, χωρίς τους εικαστικούς, αφού εικαστικοί δεν θα υπάρχουν πράγματι στο Δημοτικό Σχολείο όσο θα εξακολουθεί το Υπουργείο να αρνείται εκεί το διορισμό τους; 

Κι αν θέλει έστω και τυπικά να εμφανίζονται τα εικαστικά στο «αναμορφωμένο» ωρολόγιο πρόγραμμα, πως καταφέρνει να τα εξαφανίσει πλήρως από τους «πολιτιστικούς ομίλους δραστηριοτήτων», στους οποίους υποτίθεται ότι θα συμπράττουν όλες οι υπόλοιπες ειδικότητες πλην εκείνες των εικαστικών;

 

Αν τα σχετικά αναγγελλόμενα δεν αποτελούν απλούς επικοινωνιακούς χειρισμούς εξωραϊσμού των τεκτενομένων και παρουσίασης μιας εικονικής πραγματικότητας, αποτελούν σίγουρα αποτελέσματα προχειρολογίας σ’ ότι αφορά τα Εικαστικά τουλάχιστον.

Σε κάθε περίπτωση εμείς επιμένουμε και επαναλαμβάνουμε αμετακίνητα το σχετικό αίτημά μας για τη σύσταση κλάδου καθηγητών Καλλιτεχνικών Μαθημάτων (ΠΕ8) στη βασική δομή της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σε εφαρμογή του σχετικού νόμου ο οποίος έχει εφαρμοστεί για όλες τις υπόλοιπες ειδικότητες, αλλά εξακολουθεί πλήρως να παραγνωρίζει τον κλάδο των Καλλιτεχνικών Μαθημάτων και να αναπαράγει στην πράξη το καθεστώς διακρίσεων και αποκλεισμού των καλλιτεχνών εκπαιδευτικών.

Εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας και ζητούμε έστω και την ύστατη στιγμή την επανόρθωση της ολοφάνερης αστοχίας και αδικίας.