|
Ιστορία της τέχνης; Τέλος - Εισαγωγή |
|
|
|
13.05.07 |
|
Σελίδα 1 από 5
Με αφορμή την τελευταία βιαστική, –γιατί άραγε;– ανυπόγραφη υπουργική
απόφαση, που έφθασε στο σχολείο μας και καταργεί αυθαίρετα το μάθημα
της Ιστορίας της Τέχνης στη B' και Γ' τάξη του Γυμνασίου και τη μείωση
στην A' τάξη από δύο ώρες σε μια, έχοντας ως πρόφαση την προσθήκη μίας
ώρας Αρχαίων Ελληνικών, καθώς και τη μείωση του Ελευθέρου Σχεδίου,
μαθήματος επιλογής στη Β' Λυκείου από δύο ώρες σε μία, είμαι
υποχρεωμένος να επαναφέρω στη μνήμη μας το ιδρυτικό και την πορεία
φθοράς του Σχολείου, κατά την άποψή μου.
Για να μην ξαναγράφω το ίδια, και κουράζω όσους τα γνωρίζουν, παραπέμπω στο κείμενο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ» (Νο 12 Σεπτέμβρης 1996) σχετικό με την ίδρυση του Σχολείου μας και την αλλοίωση του τομέα της Aισθητικής Παιδείας και στο τέλος κάποιους συλλογισμούς και απόψεις μου.
Παρενθετικά και εντελώς αποσπασματικά θα παραθέσω μόνο τα παρακάτω, για να μπορεί να σχηματιστεί κάπως πληρέστερη εικόνα για την πορεία του Πειραματικού Mουσικού Γυμνασίου-Λυκείου Παλλήνης.
Tο 1988 άρχισε να λειτουργεί το Πειραματικό Mουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης ως το πρώτο Γυμνάσιο γενικής αισθητικής καλλιέργειας. Aκολούθησαν άλλα είκοσι περίπου Mουσικά Γυμνάσια. Παρά τα προβλήματα, το σχολείο λειτούργησε με ιδιαίτερη επιτυχία στον τομέα των Eικαστικών – ώσπου το 1995-96 ένα νέο πρόγραμμα ήρθε να ανατρέψει την κατάσταση.
Tη σχολική χρονιά 95-96, παρά τις αντίθετες προφορικές διαβεβαιώσεις των μελών της Καλλιτεχνικής Επιτροπής, το σχολείο υποχρεώνεται να εφαρμόσει νέο πρόγραμμα. Οι ώρες των Εικαστικών και της Ιστορίας της Τέχνης, από 64 ώρες εργασίας την εβδομάδα που προβλέπονταν στο παλιό πρόγραμμα, μειώνονται σε 21.
Δύο καθηγητές του κλάδου μας φεύγουν με απόσπαση και αυτοί που απομένουν προσπαθούν να βρουν τρόπο να κάνουν σωστά το μάθημα της Ιστορίας της Τέχνης. Τι να προλάβεις σε 35 λεπτά της ώρας; Nα πεις; Να δείξεις; Να εξετάσεις; Πόσο να τα συμπυκνώσεις;
Ακολούθησαν συνεδριάσεις και ψηφίσματα του Συλλόγου Διδασκόντων (διαμαρτυρίες, καταγγελίες), διαμαρτυρίες των παιδιών, συνελεύσεις γονέων και κηδεμόνων.
Ανήσυχοι οι γονείς έβλεπαν το σχολείο να μη λειτουργεί: υπήρχαν πάρα πολλά κενά στα μαθήματα της μουσικής, γιατί οι υπεύθυνοι δεν είχαν φροντίσει να στείλουν το απαραίτητο προσωπικό για την υλοποίηση του νέου προγράμματος, με αποτέλεσμα για αρκετό χρονικό διάστημα το σχολείο να λειτουργεί μόνο με τα μαθήματα γενικής παιδείας. Κι όταν άρχισαν να έρχονται μουσικοί, αυτοί δεν αρκούσαν.
|