|
Ιστορία της τέχνης; Τέλος - Εισαγωγή |
|
|
|
13.05.07 |
|
Σελίδα 5 από 5
Με την έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς (20052006), ό,τι είχε παραμείνει ακόμα που ψευτοχαρακτήριζε την Aισθητική Παιδεία στο σχολείο αυτό, «το στείλανε στο πυρ το εξώτερο», έτσι έμειναν καθαροί και αμόλυντοι από την «κατάρα που το έδερνε» (από το 1993, από τότε που για πρώτη φορά έκαναν την κίνηση να καταργήσουν την Ιστορία της Τέχνης).
Η προσθήκη των Αρχαίων Ελληνικών, ως δικαιολογία για την κατάργηση της Ιστορίας της Τέχνης είναι αφορμή, άλλη είναι η αιτία.
Από την αξιολόγηση των έως τώρα γεγονότων, θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς, ότι ο λόγος που δεν προκηρύχτηκε ποτέ διαγωνισμός για τη συγγραφή βιβλίου της Ιστορίας της Τέχνης, για τα τριάντα και πλέον Mουσικά Σχολεία, είναι ότι, πάντα είχαν στο νου τους την κατάργηση της.
Αν οι «αρμόδιοι» θεωρούν, ότι με τις έως τώρα θέσεις μου τους αδικώ, ας παραθέσουν εδώ δίπλα την άλλη άποψη, την άποψή τους, και να δικαιολογήσουν επιστημονικά όλες τις αλλαγές που επήλθαν, μία-μία, σε βάρος του πρώτου άριστου, κατά τη γνώμη μου, σχολείου και ο κόσμος να βγάλει τα συμπεράσματα του.
Θα μπορούσα να παραθέσω σελίδες για την αξία των μαθημάτων των Εικαστικών και της Ιστορίας της Τέχνης, καθώς και των άλλων μαθημάτων που έχουν καταργηθεί και χαρακτήριζαν την Aισθητική Παιδεία, ως στοιχεία για σφαιρική - πολύμορφη γνώση και κριτική σκέψη, δεν είναι όμως της παρούσης στιγμής.
Αν κάποιοι αισθανθούν την ανάγκη να οργανώσουν σχετική προς το θέμα μας συζήτηση, εκεί μπορώ ευχαρίστως να αναπτύξω και να υποστηρίξω τις θέσεις μου.
Παρόλο που η μέχρι τώρα πορεία δεν μου έδωσε στοιχεία αισιοδοξίας, επιμένω, -πού ξέρεις; - μπορεί να βρεθεί κανένα «φωτισμένο μυαλό» κατά τα λεγόμενα του Δασκάλου μου.
Σεπτέμβριος 2005
Nίκος Γιαννάκης:
Γλύπτης, Eκπαιδευτικός στο Mουσικό Γυμνάσιο Παλλήνης
|
