Τα μορφωτικά αποτελέσματα της συνεργασίας των εικαστικών με τα άλλα μαθήματα

Ξεκίνησα από την αγάπη μου για τα σχολικά βιβλία και την επιθυμία μου να μοιρασθώ μαζί με τους μαθητές μου αυτή την αγάπη. Έτσι, άρχισαν να ζωγραφίζουν και να χαράζουν, με τη δική τους προσωπική έκφραση, κάνοντας εικόνα την ηχώ: από τα «κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας», από το βιβλίο των Θρησκευτικών και της Χημείας, συμβάλλοντας στην καλύτερη κατανόησή τους. Προτείνουν τις δικές τους καταθέσεις για το έργο τους, μαζί με τη βοήθεια των καθηγητών τους. Χωρίς πίεση αλλά με σκοπό τη μάθηση και τη φαντασία οι μαθητές, άρχισαν να ξεφυλλίζουν, να διαβάζουν και να αγαπούν τα σχολικά τους βιβλία.

Ο βαθύτερος σκοπός της παιδείας ολοκληρώνεται, όταν το σχολείο δίνει στους νέους τις αξίες και τα μηνύματα της ανθρωπότητας, φέρνοντας αυτούς σε άμεση επαφή με τη λογοτεχνία, τις θρησκευτικές τους παραδόσεις και τα προβλήματα του φυσικού τους περιβάλλοντος.

Η εικόνα κινητοποιεί τις αισθήσεις και κάνει αισθητά διανοήματα και ψυχικές καταστάσεις. Η εικονογραφία καθιστά κατανοητά και προσιτά – ιδιαίτερα στους μικρούς σε ηλικία μαθητές – τα μηνύματα και νοήματα από τα σχολικά τους βιβλία.
Η συνεργασία διδασκόντων και διδασκομένων αποδίδει καρπούς. Η καλλιτεχνική παιδεία δίνει τα αποτελέσματά της. Αποδεικνύεται, ότι οι γνώσεις που παρέχονται στο ένα ή στο άλλο μάθημα δεν είναι ξεκομμένες. Με τον τρόπο αυτό το Σχολείο σίγουρα βρίσκει το δρόμο που του αξίζει.

Επέλεξα για την Α’ Γυμνασίου την εικονογράφηση από τα «κείμενα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» του Στρατή Μυριβήλη: «Το χωριό Μουριά» και ο «Λόφος με τις παπαρούνες» δίνοντας το μήνυμα της αγάπης για τη φύ
ση και τον άνθρωπο. Στη Β’ Γυμνασίου οι μαθητές μου έδωσαν καλλιτεχνική πνοή στο ποίημα του Κωστή Παλαμά: «Τα σχολεία χτίστε», ανακαλύπτοντας ότι το σχολείο μπορεί να είναι μια πηγή πλούτου μόρφωσης. Επίσης στη Β’ Γυμνασίου έγινε μια συνεργασία του μαθήματος των Καλλιτεχνικών με το μάθημα των Θρησκευτικών, κατά προτίμησή μου οι μαθητές ζωγράφισαν τις παραβολές της διδασκαλίας του Ιησού Χριστού. Με μεγάλο ενθουσιασμό έδωσαν χρώμα και μορφή στην παραβολή του σπλαχνικού πατέρα (του « Ασώτου»), στην παραβολή του σπλαχνικού Σαμαρείτη, στην παραβολή της τελικής κρίσης και στην παραβολή του άφρονα πλουσίου. Μέσα από αυτήν την καλλιτεχνική διδασκαλία, εκτός από το εικαστικό αποτέλεσμα, μπόρεσαν οι μαθητές να δώσουν λύσεις στα προσωπικά τους προβλήματα, και να ανακαλύψουν αξίες ξεχασμένες της κοινωνίας, που ζούνε.

Στη Γ’ Γυμνασίου ασχοληθήκαμε με τη μόλυνση του περιβάλλοντος. Έτσι ανακάλυψαν, ότι το βιβλίο της Χημείας τους, σε συνεργασία με την καθηγήτριά τους, αναφέρει για την όξινη βροχή. Με την εικονογράφηση αυτού του μαθήματος, κατάλαβαν, ότι μπορούν να δοθούν λύσεις για τη σωτηρία του πλανήτη μας.
Χαράζοντας, ζωγραφίζοντας και διαβάζοντας οι μαθητές μου, γνώρισαν τις ιστορικές και θρησκευτικές τους καταβολές και μπόρεσαν να αγαπήσουν και να εκτιμήσουν τον πολιτισμό της πατρίδας τους, καθώς και το περιβάλλον που ζούνε.

Βάλια Δαβράδου:
Ζωγράφος-εκπαιδευτικός

[ Πίσω ]