|
Εισαγωγή στο σχολείο της Θεατρικής Παιδείας ή γενικός καταποντισμός της διδασκαλίας της Τέχνης; |
|
|
|
28.10.07 |
Πού αποβλέπουν οι μεθοδεύσεις των αρμοδίων;
Επαναλήφθηκαν τελευταία με πρωτοβουλία του Υφυπουργείου Νέας Γενιάς και Υπουργείου Παιδείας, σεμινάρια για τη «Θεατρική Παιδεία», στα οποία μετέχουν καθηγητές διαφόρων ειδικοτήτων που εκδήλωσαν σχετικό ενδιαφέρον.
Τα σεμινάρια αυτά προβάλλεται ότι έχουν σα στόχο, μέσα από την ορισμένη κατατόπιση εκείνων που τα παρακολουθούν, να καταστήσουν εφικτή την εισαγωγή της Θεατρικής Παιδείας στα Γυμνάσια -Λύκεια και να κάνουν πιο πλατιά την Καλλιτεχνική Αγωγή των μαθητών.
Η Ένωση Καθηγητών Καλλιτεχνικών Μαθημάτων, έχει καταβάλει κάθε προσπάθεια για τη συνολική ανάπτυξη της Καλλιτεχνικής μας Παιδείας, για την κατοχύρωση και τον εμπλουτισμό της διδασκαλίας των Καλλιτεχνικών μαθημάτων στα σχολεία.
Και έχει κατ' αρχή θεωρήσει θετικό στοιχείο την προσπάθεια εισδοχής στα σχολεία της Θεατρικής Παιδείας. Παρατηρήσαμε ωστόσο, από την αρχή και επισημαίνουμε και πάλι, ότι πραγματική Θεατρική Παιδεία δεν μπορεί να παρασχεθεί από μη ειδικούς, όσο καλές προθέσεις κι αν έχουν, και η όλη αυτή υπόθεση για την οποία έχει δοθεί τόση έμφαση από την Πολιτεία, μοιραία θα κινείται κάτω απ' αυτές τις προϋποθέσεις μέσα στα πλαίσια του ερασιτεχνισμού.
Αλλά αυτό θα ήταν το μικρότερο πρόβλημα, αν η τέτοιου είδους εισαγωγή Θεατρικής Παιδείας, δεν γίνονταν με τον ταυτόχρονο υποβιβασμό της ήδη υπάρχουσας Καλλιτεχνικής Διδασκαλίας.
Εισαγωγή της Θεατρικής Παιδείας — ναι, έστω κι αν την προσφέρουν οι έχοντες πάσης φύσεως ειδικότητα καθηγητές. Αλλά όχι εισαγωγή της Θεατρικής Παιδείας, με την εκπαραθύρωση του μαθήματος των Καλλιτεχνικών, που διδάσκουν στα σχολεία τα μέλη της Ένωσής μας (καλλιτέχνες με πολύχρονη εκπαίδευση στις Ανώτατες Σχολές Καλών Τεχνών της Ελλάδας και του εξωτερικού) ούτε με την εκπαραθύρωση της διδασκαλίας της Μουσικής.
Θεατρική Παιδεία ναι, αλλά όχι σαν πρόσχημα για τον ουσιαστικό και οριστικό εξοστρακισμό των Καλλιτεχνικών από τα Γυμνάσια-Λύκεια. Γιατί κάτι τέτοιο θα οδηγήσει όχι στην ανάπτυξη της Καλλιτεχνικής Παιδείας, αλλά στο γενικό καταποντισμό της διδασκαλίας της Τέχνης.
Δυστυχώς, όπως προκύπτει από δηλώσεις επίσημων εκπροσώπων του Υφυπουργείου Νέας Γενιάς στα σεμινάρια που προαναφέραμε, κι όπως προκύπτει κι από μια λίγο παλιότερη συνέντευξη του Υφυπουργού Παιδείας Π. Μώραλη στην εφημερίδα το «Βήμα», τόσο η νεοεισαγόμενη Θεατρική Παιδεία, όσο και τα ήδη διδασκόμενα Καλλιτεχνικά μαθήματα, πρόκειται να γίνουν στα σχολεία μαθήματα «επιλογής» — όπως κατ' ευφημισμό αποκαλείται η μετατροπή των Καλλιτεχνικών σε μάθημα «προαιρετικό» και ο ουσιαστικός εξοστρακισμός τους από την εκπαίδευση.
Ήδη, την προηγούμενη χρονιά, γίναμε μάρτυρες μιας παρόμοιας προσπάθειας που ξεκίνησε με πρόταση του ΚΕΜΕ, και οδηγούσε στον έσχατο υποβιβασμό των Καλλιτεχνικών.
Κάτω από τις έντονες διαμαρτυρίες της Ένωσής μας, του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας (νόμιμου συμβούλου της πολιτείας για τα θέματα Καλλιτεχνικής Παιδείας) και όλου του κλάδου μας, αυτή η πρόταση τότε αποσύρθηκε. Επανέρχεται όμως τώρα και προωθείται πραχτικά όπως φαίνεται μέσα από άλλες διαδικασίες.
Σχεδιάζεται λοιπόν αφανισμός των Καλλιτεχνικών;
Οι αρμόδιοι κυβερνητικοί εκπαιδευτικοί φορείς, οφείλουν να αποσαφηνίσουν άμεσα τις προθέσεις τους, να πάρουν υπ' όψη τους τη φωνή και τις προτάσεις των καλλιτεχνών και να δώσουν έγκαιρα τις πραγματικά απαιτούμενες λύσεις στα προβλήματα της Καλλιτεχνικής Παιδείας.
Εμείς, οι καλλιτέχνες εκπαιδευτικοί, με τη συμπαράσταση όλου του καλλιτεχνικού κόσμου, σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να μείνουμε αδρανείς.
Θέλουμε την ανάπτυξη της Καλλιτεχνικής Παιδείας, γιατί είναι μια ανάγκη για όλη την εκπαίδευση, για τη σωστή αγωγή της νεολαίας, για την πολιτιστική ανάπτυξη και πρόοδο του τόπου μας.
ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ
|