Πρωταρχικό μέλημα η καλλιέργεια της ψυχικής ευαισθησίας του παιδιού

Αγαπητοί συνάδελφοι. Συγκεντρωθήκαμε όλοι μας εδώ, αφ' ενός για να τονίσουμε την ύπαρξή μας σαν κλάδος και να κάνουμε αισθητή την παρουσία μας στο χώρο της εκπαίδευσης, αφ’ ετέρου με τις εμπειρίες μας να αλληλοβοηθηθούμε παλιότεροι και νεότεροι συνάδελφοι στο εκπαιδευτικό μας έργο. Αυτό, το πρώτο βήμα συλλογικής προσπάθειας στον κλάδο μας το χαιρετούμε με συγκίνηση γιατί από αυτήν τη συνεργασία και ανταλλαγή απόψεων θα βγει μια εργασία όπου με σαφήνεια και σύστημα θα αναπτύσσονται μέθοδοι διδασκαλίας των καλλιτεχνικών προσαρμοσμένες στα ελληνικά δεδομένα.

Ηθικό συμπαραστάτη σ’ αυτήν τη δραστηριότητά μας ζητούμε να έχουμε και την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Θα πρέπει κάποτε το σχίσμα μεταξύ Ανώτατης και Μέσης Καλλιτεχνικής Παιδείας να εκλείψει.

Πρέπει κάποτε να κατανοήσουμε ότι για να έχουμε διάδοση αλλά και κατοχύρωση της Τέχνης στον τόπο μας, απαραίτητο είναι να καλλιεργείται στους σπουδαστές της Σχολής, αγάπη και διάθεση για προσφορά της καλλιτεχνικής γνώσης και όχι να μένει η Καλλιτεχνική Παιδεία ερμητικά κλεισμένη μέσα στα τείχη της Σχολής.

Το παλιρροϊκό κύμα της Τεχνολογίας που έρχεται να σαρώσει κάθε ουμανιστικό στοιχείο στη ζωή μας και μαζί μ' αυτό και την Τέχνη πρέπει να το αναχαιτίσουμε.

Χαρακτηριστικό γεγονός στην εποχή μας είναι ότι γενικά η εκπαίδευση ευνοεί με τρόπο δυσανάλογο την ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας σε βάρος της ουμανιστικής μόρφωσης, την ορθολογική σκέψη σε βάρος της ενορατικής, με αποτέλεσμα το ευαίσθητο ψυχικά άτομο να χαρακτηρίζεται αδύναμο και απροσάρμοστο και το συναίσθημα να θεωρείται πολυτέλεια. Αυτή είναι η φιλοσοφία της εποχής μας.

Φυσικά ο άνθρωπος κατά την εξέλιξή του αντιμετώπισε συχνά και έντονα το πρόβλημα της επιβίωσης, γεγονός που του διαμόρφωσε ανάλογη και μονόπλευρη νοοτροπία.

Σήμερα όμως δεν πρέπει να συμβαίνει το ίδιο. Ο άνθρωπος οφείλει να είναι πολυδιάστατος. Σ' αυτήν την πολλαπλότητα πρέπει να στοχεύει η συστηματική εκπαίδευση.

Ο ιδανικός ανθρώπινος τύπος πρέπει να είναι ο συνδυασμός του πρακτικού και θεωρητικού ανθρώπου.

Γνωστό είναι ότι τις μεγάλες ιστορικές εποχές τις δημιούργησε ο πλούσιος ανθρώπινος ψυχισμός.

Η ευρωπαϊκή Αναγέννηση δεν ήταν δημιούργημα κανενός στρατηλάτη ούτε καμιάς εγκεφαλικής νοοτροπίας, ήταν αποτέλεσμα ενός νέου πνεύματος, του ουμανιστικού, που απλώθηκε και σκόρπισε τα μουντά σύννεφα του Μεσαίωνα για να λάμψει και πάλι η χαρά της ζωής και η ελεύθερη σκέψη.

Σαν πρώτο μέλημα λοιπόν πρέπει να έχει το σχολείο την καλλιέργεια της ψυχικής ευαισθησίας στο παιδί κι αυτό επιτυγχάνεται μόνο με την Τέχνη.

Ο άνθρωπος νοιώθει την ανάγκη της επικοινωνίας, με το συνάνθρωπό του σε γλώσσα πιο αυθόρμητη, πιο συναισθηματική, κι αυτό το στοιχείο του το προσφέρει μόνο η Τέχνη.

Ο άνθρωπος ζητά να λυτρωθεί ψυχικά, να ξεφύγει από την πεζότητα της καθημερινότητας κι αυτήν τη δυνατότητα του δίνει και πάλι μόνο η Τέχνη.

Γι’ αυτό η γνώση που προσφέρεται στο σχολείο δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην κάλυψη πρακτικών αναγκών αλλά να αποτελεί και στοιχείο καθαρής πνευματικής δραστηριότητας δηλαδή γνώση καθαρή, ανιδιοτελή που σ' αυτήν οι αρχαίοι Έλληνες, με το αλάθητο κριτήριό τους, έδωσαν προτεραιότητα, γιατί απέβλεπαν όχι στον υλικό πλούτο αλλά στη δημιουργία ανώτερων ανθρώπων.

ΑΛΚΜΗΝΗ ΝΙΚΟΛΑΤΔΟΥ
2ο Πρότυπο Γυμνάσιο Αθηνών

[ Πίσω ]