Άρθρα τεύχους

Η Kαλλιτεχνική Παιδεία είναι ανάγκη και όχι πολυτέλεια
Τα «Καλλιτεχνικά»
Ο «αντί 309» και η διδασκαλία της Τέχνης στα σχολεία
Το 1ο Συνέδριο Καλλιτεχνικής Παιδείας
Πρωταρχικό μέλημα η καλλιέργεια της ψυχικής ευαισθησίας του παιδιού
Σκέψεις για τη διδακτική των εικαστικών τεχνών
Εισαγωγή
Εισαγωγή στο σχολείο της Θεατρικής Παιδείας ή γενικός καταποντισμός της διδασκαλίας της Τέχνης;
Γύρω από τις μεθόδους διδασκαλίας των Καλλιτεχνικών
Ο προβληματισμός της ισορροπημένης σύνθεσης
Η συμβολή του δασκάλου στην ανάδειξη των δημιουργικών ικανοτήτων του μαθητή
Φωτογράμ
Το γεωμετρικό διακοσμητικό σχέδιο - η υποδομή του και οι δυνατότητες δημιουργικής πρωτοβουλίας
Γνώση και αυθορμητισμός στην εικαστική έκφραση του παιδιού
Κίνητρα για δημιουργικές αναζητήσεις
Τέμπερα κατευθείαν απ’ το σωληνάριο
Ξεκίνημα από ένα γνώριμο σχήμα
Πρωταρχικός μας σκοπός η ψυχαγωγία και η δημιουργική έκφραση του παιδιού
Θέματα για κατανόηση της οργάνωσης του χώρου
Από τις δραστηριότητες της Ένωσης
Ένα χρήσιμο πείραμα: «Μουτζουρώστε ελεύθερα»
Ασκήσεις με μαρκαδόρους και τέμπερες
Το κολάζ μέσο επικοινωνίας με την Τέχνη για τα παιδιά
Να «οδηγούμε» το μαθητή στη χρήση της φαντασίας του
Εικαστικοί προβληματισμοί μιας θεατρικής δράσης
Οι σχέσεις δασκάλου-μαθητή βασισμένες στην αμοιβαία αποδοχή και εκτίμηση
Για μια εξοικείωση με τα προβλήματα της πλαστικής - τα μαθητικά μικρογλυπτά
Για να νοιώσουν οι μαθητές τη χαρά της δημιουργίας
Αποσπάσματα από τις συζητήσεις μας στα σεμινάρια
Η Ένωσή μας
Το γεωμετρικό διακοσμητικό σχέδιο - η υποδομή του και οι δυνατότητες δημιουργικής πρωτοβουλίας Εκτύπωση E-mail
28.10.07
Ευρετήριο άρθρου
Το γεωμετρικό διακοσμητικό σχέδιο - η υποδομή του και οι δυνατότητες δημιουργικής πρωτοβουλίας
Σελίδα 2
Σελίδα 3
Σελίδα 4

Βρίσκω πως στα στενά περιθώρια που μας δίνονται, θα ήταν μάλλον άσκοπο να επεκταθώ σ' όλα τα είδη δουλειάς που γίνονται στο σχολειό. Θα με ανάγκαζε να περάσω επιδερμικά από κάθε είδος χωρίς να μπορώ να σταθώ πουθενά ιδιαίτερα και ν' αναλύσω το διδακτικό μηχανισμό κανενός.
Προτιμώ λοιπόν να σταθώ σ' ένα μόνο είδος, το διακοσμητικό σχέδιο, και ν' αναπτύξω όσο πιο πλατιά γίνεται τη μέθοδο διδασκαλίας αλλά και τις απόψεις μου για την πνευματική επικοινωνία με το παιδί. Το παιδί βέβαια μιας κάποιας ηλικίας μια που πρόκειται για παιδιά κυρίως της Α' και Β' τάξης του Γυμνασίου.

Πιστεύω απόλυτα στην ελευθερία της έκφρασης του παιδιού. Ελευθερία όμως δεν σημαίνει ασυδοσία και παντελή έλλειψη καθοδήγησης. Αν αυτό ήταν αλήθεια τότε τι θα χρησίμευε ο δάσκαλος;

Αντίθετα πιστεύω στη διακριτική καθοδήγηση του δασκάλου. Καθοδήγηση που χωρίς να βάζει φραγμούς στην πρωτοβουλία του μαθητή, του απλώνει μπροστά του, για το κάθε τι που πρόκειται να φτιάξει, τις δυνατότητες που έχει, τις οποίες εκείνος αγνοεί, του κεντρίζει τη φαντασία για το ενδεχόμενο να βρει κι ο ίδιος κάποιες άλλες λύσεις, αλλά του δίνει και κάποια δεσμευτικά πλαίσια μέσα στα οποία θα κινηθεί, ώστε να καταλάβει ότι το οποιοδήποτε αποτέλεσμα δεν είναι μόνον προϊόν ελεύθερης έκφρασης αλλά και κάποιας νοημοσύνης που πλουτίζει και βοηθάει το ένστικτο.

Θα ήθελα να προσθέσω ότι το διακοσμητικό σχέδιο δεν είναι το είδος της δουλειάς που εφαρμόζω στην πρώτη επαφή των παιδιών με το μάθημα. Βρίσκω ότι στα πρώτα μαθήματα, ακόμα και στις μικρότερες ηλικίες, αν θέλετε, καλό είναι το παιδί ν' ασχολείται κυρίως με ελεύθερες ζωγραφικές, συνθέσεις. Να μη προσπαθεί ν' απομιμηθεί τη φυσική πραγματικότητα, να την αναπλάθει ελεύθερα με τη φαντασία του και κυρίως να δρα με τα χρώματα που του δίνουν μεγαλύτερα περιθώρια ψυχικού συναγερμού.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση παρουσιάζεται δουλειά παιδιών δύο σχολείων όχι προτύπων αλλά της Ακαδημίας Πλάτωνος και της Πλατείας Βάθη.