Κίνητρα για δημιουργικές αναζητήσεις - Ένωση Εκπαιδευτικών Εικαστικών Μαθημάτων

Με προβλημάτισε πολύ ο τρόπος που αντιμετώπιζαν τα παιδιά τη ζωγραφική, ο φόβος και η αμηχανία που είχαν για την ανικανότητά τους να αναπαραστήσουν, όπως κατά τη γνώμη τους έπρεπε, τη φύση και τα αντικείμενα πιστά όπως στην πραγματικότητα. Είχα αγωνιστεί να τους πείσω να δουλεύουν ελεύθερα, να γεμίζουν την επιφάνειά τους, να κάνουν μεγάλα σχήματα χωρίς το φόβο μη τους ξεφύγει η παραμικρή γραμμούλα.

Με κοιτούσαν περίεργα όταν τους μιλούσα για την ανεικονική τέχνη.

Ενθουσιαζόντουσαν μόνο στην εικονική ζωγραφική, στα θέματα από την πραγματικότητα.

Έπρεπε λοιπόν να βρω έναν άλλο τρόπο ώστε να μπορέσω να σπάσω αυτό το φραγμό προς την ανεικονική τέχνη, προς την ελεύθερη σχεδίαση.

Παρατήρησα ότι τα παιδιά είχαν μια ροπή προς το γραμμικό σχέδιο και τους άρεσε αυτό το αυστηρό ύφος του κάνναβου και η δημιουργία διακοσμητικών συνθέσεων. Γι’ αυτό προσπάθησα να σπάσω το αυστηρό ύφος του κάνναβου και να δημιουργήσω ένα συνδυασμό του διακοσμητικού σχεδίου με ελεύθερες γραμμές δημιουργώντας έτσι αφηρημένα σχέδια, αλλά και συγκεκριμένα θέματα με γεωμετρική απόδοση.

Σκοπός μου ήταν να μάθει να βλέπει σωστά το παιδί γύρω του, να παρατηρεί τα σχήματα και τα χρώματα που αποτελούν τον κόσμο, να σπάσω το φόβο και την αμηχανία για το μέγεθος της επιφάνειας και να του δώσω να καταλάβει τις αξίες του χρώματος, του σχήματος και της γραμμής.

Έτσι λοιπόν επεκτάθηκα σε μια ζωγραφική που ξεκινάει από αυστηρές γεωμετρικές συνθέσεις και καταλήγει σε απλές γραμμές καμπύλες, μεικτές, ατέρμονες κυματοειδής και πολλές φορές οι γραμμές μπορούν να αποτελέσουν ένα σχέδιο από την πραγματικότητα.

Παράλληλα με το σχέδιο, κάναμε και ένα παιχνίδι χρωμάτων, με διαβαθμίσεις, τόνους, αποχρώσεις και μια εναλλαγή θερμών και ψυχρών.

Το υλικό που χρησιμοποίησα ήταν μαρκαδόροι, δημιουργώντας τόνους και αποχρώσεις με τα διαφορετικά είδη γεμίσματος σε κάθε σχήμα.

Ενδιάμεσα τους έδινα και ελεύθερα θέματα, για να ξεκουραστούν και να ξεφύγουν από τη μονοτονία των σχημάτων. Μίλησα για τον πουαντιλισμό δείχνοντας σχέδια του Σερά, και κάνοντας μια εφαρμογή για να καταλάβουν τη διάσπαση του χρώματος και να το χρησιμοποιήσουν σαν ένα είδος γεμίσματος με τους μαρκαδόρους. Τέλος κατέληξα στη μουτζούρα: «μουτζουρώστε ελεύθερα χρησιμοποιώντας όλα τα είδη των γραμμών, που είχαμε μάθει μέχρι τότε (καμπύλη, τεθλασμένη, σπειροειδή, κυματοειδή, ευθεία, μεικτή και χρωματίστε ελεύθερα».

Συνέχισα και δεύτερο σχέδιο με «μουτζούρες» αλλά αυτήν τη φορά τους είπα να παρακολουθούν — καθώς το φτιάχνουν, για να δουν, αν κάτι τους θυμίζει, να το ολοκληρώσουν, αν όχι να συνεχίσουν — ανεικονικά το έργο τους.

Πράγματι στην προσπάθεια αυτή είδα να έχω ένα αρκετά καλό αποτέλεσμα, και ένα αρκετό ποσοστό επιτυχίας από την πλευρά των παιδιών.

Παρατήρησα ότι έσπασε, σχετικά, ο φόβος τους προς την ανεικονική ζωγραφική, και αναζητούσαν μόνα τους, να δημιουργούν αυτό το παιχνίδι με τις γραμμές.

Στο τέλος της χρονιάς κατέληξα στο κολλάζ, από οτιδήποτε υλικά «άχρηστα για τους άλλους, αλλά πολύ χρήσιμα για τη ζωγραφική μας».

Προσπάθησα τα θέματα που τους έδινα, να τους δημιουργήσουν μια ελευθερία, και να μπορούν και πάλι να τα αποδώσουν με γεωμετρικά σχήματα όπως «σύνθεση από μπουκάλια» ή «σύνθεση από κεριά».

Νομίζω ότι κατόρθωσα να τους δώσω ορισμένα κίνητρα για να πλουτίσουν τη φαντασία τους, να μάθουν να κρίνουν και να εκτιμούν ένα έργο ενός συμμαθητή τους από ένα άλλο και να πάψουν να κρυφοθαυμάζουν τις αντιγραφές.

Σκοπός μου ήταν να φέρω τα παιδιά αντιμέτωπα με τα εικαστικά προβλήματα, να αγαπήσουν τη ζωγραφική, και να μάθουν να βλέπουν το ωραίο στην καθημερινή τους ζωή.

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΚΑΡΑΦΥΛΛΑ
3ο και 4ο Γυμνάσιο Νέων Λιοσίων

[ Πίσω ]