|
Ένα χρήσιμο πείραμα: «Μουτζουρώστε ελεύθερα» |
|
|
|
28.10.07 |
|
Σελίδα 3 από 3
Έπειτα τους έδωσα θέμα. Το συζητήσαμε πολύ. Το αναλύσαμε εννοιολογικά, όσο μπορέσαμε πιο πολύπλευρα. Διερευνήσαμε τι συναισθήματα εμπνέει στον καθένα. Βρήκαμε τα γενικά και τα υποκειμενικά. Συσχετίσαμε τα συναισθήματα με τα χρώματα και τα σχήματα, χωρίς να καταλήγουμε σε απόλυτα συμπεράσματα. Τέλος τους ζήτησα να κάνουν μια ανεικονική σύνθεση με αφορμή το θέμα αυτό και με τα χρώματα, τα σχήματα και τον τρόπο που οι ίδιοι νομίζουν πως ταιριάζουν. Αν είχαν πρόθεση να ζωγραφίσουν κάτι συγκεκριμένο από τα αφηρημένα σχήματα για να καταλήξουν στην εικόνα.
Εδώ τα αποτελέσματα ήταν καλά σ’ ένα ποσοστό 30% των παιδιών.
Συνέχισα να δίνω θέματα με τον ίδιο τρόπο: Εννοιολογική ανάλυση, συγκεκριμενοποίηση των συναισθημάτων, ανεικονική αρχή με δυνατότητα εικονικής εξέλιξης. Παρ’ όλα αυτά παρατήρησα ότι ένα μεγάλο ποσοστό παιδιών εύρισκε εύκολη τη λύση να ξεκινά από το θέμα, ξεχνώντας παράλληλα ό,τι είχε μάθει για το χρώμα. Έτσι ξαναγύριζαν στα μίζερα ανθρωπάκια και σπιτάκια σφιγμένα αυτή τη φορά σε περίγραμμα από χρώμα.
Καταλαβαίνοντας την ανάγκη τους, θέλοντας όμως να δημιουργήσω έναν αντίποδα σ’ αυτήν τη νοοτροπία, άρχισα να δίνω θέματα που τα ανάγκασαν να κάνουν ρευστές φόρμες, π.χ. «φωτιά», «ανταύγειες» κλπ. Εδώ όλα σχεδόν τα παιδιά είχαν πολύ καλά αποτελέσματα.
Συνέχισα με θέματα κοινά. Κάθε φορά που παρατηρούσα πισωγυρίσματα, γύριζα κι εγώ σε προηγούμενες φάσεις για να εξηγήσω ξεχασμένες αξίες της ζωγραφικής.
Στόχος μου είναι να φέρω αντιμέτωπα τα παιδιά με τα εικαστικά προβλήματα μέσα από την πράξη. Να βοηθήσω τους αυριανούς καλλιτέχνες να βρουν τις αξίες της ζωγραφικής μέσα στο ίδιο τους το έργο και να τις αμφισβητήσουν έτσι, ώστε να είναι κάθε στιγμή έτοιμοι να την ανατρέψουν. Να πλουτίσω τη φαντασία και τα μέσα όλων των παιδιών, που θα θελήσουν να ασχοληθούν κάποτε με την τέχνη. Να τους μάθω να δέχονται ανοιχτά κάθε τι καινούργιο. Τέλος να τα φέρω σε επαφή με τα γύρω τους αντικείμενα και τον κόσμο έτσι που να τα αγαπήσουν. Να αποκτήσουν θάρρος κι αυτοπεποίθηση, να παρεμβαίνουν στα πράγματα κι όχι να τα θεωρούν δεδομένα.
Ο ρόλος μου υπήρξε αποφασιστικός στην προσπάθεια να ξεριζώσω απ’ την ψυχή τους την αισθητική της υποκουλτούρας, αλλά ταυτόχρονα διακριτικά για ν’ αφήσει την προσωπικότητα τους ν’ ανθίσει απελευθερώνοντας τις δικές τους δυνάμεις.
Το ποσοστό επιτυχίας της μεθόδου μου σαν εικαστικό έργο ήταν ίσως λιγότερο από 50%. Όλα όμως έμαθαν να κρίνουν και να εκτιμούν τα έργα των συμμαθητών τους.
Υπήρξαν λίγα φοβισμένα ή εχθρικά παιδιά που δεν άφησαν το μάθημα να τα αγγίξει.
ΕΥΤΥΧΙΑ ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ Γυμνάσιο Κοντοπεύκου
|