|
Αποσπάσματα από τις συζητήσεις μας στα σεμινάρια - Εισαγωγή |
|
|
|
28.10.07 |
|
Σελίδα 18 από 18
Μουζάκης Τάσος
Η προοπτική, όταν ανακαλύφθηκε και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην τέχνη της Αναγέννησης, σήμαινε μαζί με άλλες έρευνες, που για πρώτη φορά τολμούσαν οι άνθρωποι, την αρχή της σύγχρονης εποχής για την τέχνη όμως σήμαινε μια περιπέτεια που θα διαρκούσε περίπου 400 χρόνια, γιατί τελικά μ’ αυτήν την πορεία ανεμπόδιστα μπόρεσαν να δημιουργήσουν τέχνη μόνο οι πολύ μεγάλες προσωπικότητες. Ενώ παράλληλα συντέλεσε να βγει στο περιθώριο κάθε λαϊκή τέχνη αποδυναμωμένη από ευρύτερη συμμετοχή καλλιτεχνών. Στη σημερινή εποχή χρησιμοποιήθηκε ίσως με την πιο δικαιολογημένη μέχρι σήμερα χρησιμότητά της από τους σουρεαλιστές που πράγματι στα έργα τους δικαιολογείται απόλυτα η ύπαρξή της.
Για την εκπαίδευση μέχρι και τη Β' Γυμνασίου οπωσδήποτε είναι παραπλανητική και καταλήγει καταστρεπτική για την έκφραση του παιδιού.
Για τα πιο μεγάλα παιδιά εάν τη διδάσκονται σχολαστικά, όπως γινόταν μέχρι προ ολίγων ετών, ήταν στείρα και μηχανισμός, ως επί το πλείστον, καταπίεσης του παιδιού. Δηλαδή το
εμπόδιζε να πλησιάσει τις Εικαστικές Τέχνες. Εάν δίνεται κάπως ελεύθερα, μπορεί να λειτουργήσει σε περίπτωση που ο καθηγητής πιστεύει και είναι προσανατολισμένος σε μια τέτοια αντίληψη. Δηλαδή μπορεί να επικοινωνήσει άνετα μαζί τους με αυτή.
Οι παλαιότεροι πολιτισμοί, ποτέ δεν την χρησιμοποίησαν, γιατί είναι αντίθετη με την αίσθηση του χώρου που εκ φύσεως έχει ο άνθρωπος.
Τέλος ακόμη και το ελληνικό ύπαιθρο είναι δομημένο σε επίπεδα που το ένα είναι συνέχεια του άλλου και σπάνια μας δίνει την εντύπωση του ευθύγραμμου βάθους, που η φύση άλλων χωρών δίνει, και έτσι δημιουργείται περισσότερο η ύπαρξη της προοπτικής.
|
